จะว่าไป ข้อเสียเพียงหนึ่งเดียวของนาง อาจเป็นเพราะหน้าตาไม่ค่อยเป็นที่โปรดปรานขององค์ชายรัชทายาทกระมัง
รูปโฉมได้สัดส่วนตามมาตรฐานบูรพะ เปี่ยมด้วยกิริยามารยาทของบุตรสาวตระกูลใหญ่ หากกล่าวถึงความสง่างามย่อมเป็นเลิศ ทว่าก็ไม่แคล้วทำให้ผู้คนรู้สึกว่านางเป็นคนเคร่งครัดจนเกินไป
เมื่อเทียบกับรสนิยมในยามนี้ เหลียงหยวนกงไม่นับว่าอัปลักษณ์อย่างแน่นอน กระทั่งกล่าวได้ว่ารูปโฉมอยู่ในอันดับต้น ๆ เพียงแต่องค์ชายรัชทายาทดูคล้ายจะไม่โปรดปรานนาง อีกทั้งกลอุบายที่พระองค์ใช้ประจำก็คือ ผู้ใดได้อำนาจดูแลตำหนักแล้ว ย่อมไม่ได้รับความโปรดปรานอย่างล้นหลาม เมื่อเป็นเช่นนี้ก็พอเข้าใจได้
ยามชั่วเชี่ยวชน ภายในตำหนักเหลียวเซียว เหล่านางสนมทั้งมากน้อยมารวมตัวกันพร้อมหน้าได้ยากยิ่ง
คณะงิ้วเบื้องบนเวทีก็เริ่มขับขานร้องรำขึ้นแล้ว
กู้ชิงเจาไม่ได้ถึงกับชื่นชอบงิ้วเหล่านี้ แต่ก็ไม่ได้รังเกียจ เพียงดูฆ่าเวลาไปเท่านั้น ทว่าเหลียงตี้เผยและคนอื่น ๆ กลับมีอารมณ์สุนทรีย์นัก ถึงกับเลือกงิ้วบู๊มาหลายเรื่อง บนเวทีมีทั้งร่ายรำดาบและกวัดแกว่งทวน ครึกครื้นยิ่งนัก
“ชมฉากต่อสู้ที่ดุดันทรงพลังเช่นนี้แล้ว ราวกับได้ไปยืนอยู่ชายแดนและเห็นแม่ทัพเผยนำทัพสังหารศัตรูด้วยตาตนเอง สมแล้วที่เหลียงตี้เผยเกิดในตระกูลขุนศึก จึงมีสายตาเช่นนี้” ผู้เอ่ยประจบย่อมเป็นเหลียงหยวนอวี้ ถ้อยคำของนางเปี่ยมด้วยความเลื่อมใส จนเหลียงตี้เผยแทบลอยละล่อง
“พี่ชายของหม่อมฉันประจำการรักษาชายแดนมานาน เรื่องเช่นนี้ย่อมทำได้อย่างง่ายดาย บุตรธิดาที่เกิดจากตระกูลขุนศึกอย่างพวกเรา ย่อมชอบดูงิ้วบู๊เป็นธรรมดา” นางกล่าวพลางเหลือบหางตาไปทางเหลียงตี้ฉี “ครอบครัวของน้องฉีล้วนเป็นขุนนางฝ่ายบุ๋น คงไม่เคยเห็นภาพการสู้รบที่ชายแดนมาก่อน กระมังจึงดูงิ้วบู๊เช่นนี้ไม่เป็น เช่นนั้นประเดี๋ยวหม่อมฉันสั่งงิ้วบุ๋นสักเรื่องให้น้องฉีดีหรือไม่ แม้จะมีแต่ถ้อยคำประดิดประดอยน่าเบื่อหน่าย แต่คิดว่าน้องฉีคงชอบ”