“นั่นสิ” เหล่าคุณหนูสูงศักดิ์ที่อยู่ข้าง ๆ ต่างพากันคล้อยตาม
คนผู้นั้นยิ้มเจื่อน รีบเปลี่ยนหัวข้อสนทนา “ท่านหญิงที่อยู่ข้างองค์หญิงใหญ่ผู้นั้น คงเป็นเชื้อพระวงศ์เช่นกันกระมัง?”
“ท่านหญิงผู้นั้นหรือ ภูมิหลังไม่ธรรมดาเลย” คุณหนูสูงศักดิ์ข้างกายเอ่ยขึ้น “ท่านหญิงเฉิงอันเป็นบุตรีโดยชอบด้วยกฎหมายของกั๋วกงสุยกับท่านหญิงหรงอัน แม้แต่ผู้ที่เป็นคนตระกูลถังแท้ ๆ ก็ใช่ว่าจะได้รับบรรดาศักดิ์จากทางมารดาได้ ทว่าท่านหญิงเฉิงอันเพิ่งมีอายุครบหนึ่งขวบ ก็ได้รับการแต่งตั้งและมีเมืองศักดินาแล้ว เมื่อเทียบกับผู้ที่มีเพียงบรรดาศักดิ์แต่ไม่มีเมืองศักดินา นางย่อมได้รับความสำคัญกว่ามาก ยามนี้ทั่วทั้งเมืองหลวง นอกจากเชื้อพระวงศ์แล้ว นางก็คือสตรีที่สูงศักดิ์และมีหน้ามีตาที่สุด”
เมื่อได้ยินนามกั๋วกงสุยกับท่านหญิงหรงอัน คุณหนูสูงศักดิ์ผู้นั้นก็เข้าใจได้ในทันที
“ท่านหญิงเฉิงอันผู้นั้น มิใช่หลานสาวแท้ ๆ ของฮองเฮาหรือ?” นางกล่าวอย่างตกตะลึง “มิน่าเล่าจึงสนิทสนมกับองค์หญิงใหญ่และองค์ชายหลายพระองค์ถึงเพียงนี้”
เป็นครอบครัวเดียวกัน จะไม่ปรองดองกันได้อย่างไร?
บัดนี้นางสูงศักดิ์ยิ่งแล้ว ทั้งยังไปมาหาสู่กับองค์ชายรัชทายาทอย่างใกล้ชิด ภายหน้าเมื่อองค์ชายรัชทายาทขึ้นครองราชย์ จะไม่ทรงเอ็นดูพระญาติผู้น้องแท้ ๆ คนนี้ได้อย่างไร?
เมื่อนึกถึงความมั่งคั่งรุ่งเรืองของตระกูลกู้ในยามนี้ ทุกคนก็อดอิจฉามิได้ ครั้นเหลือบมองถังเจ๋อ องค์ชายรัชทายาท แววตาก็ยิ่งเร่าร้อนกว่าเดิม
ภายในตำหนักข้างริมสวนหลวง
กู้ชิงเจากำลังเชื้อเชิญเหยาจือเวย หยางชิงเฉี่ยน และซุนหรงอี๋มาสนทนา โดยมีไป๋เหลียงเฟยกับฉินผินที่เพิ่งได้รับการเลื่อนขั้นเมื่อไม่กี่วันก่อนคอยอยู่เป็นเพื่อน