เขามิใช่ฝ่าบาทองค์เดิมในวันวานอีกแล้ว
พระองค์ทรงใจแคบนัก
มีที่ว่างเพียงพอให้ความรุ่งเรืองของพระองค์เอง แต่ไม่อาจยอมรับฮองเฮาผู้มีชื่อเสียงเหนือพระองค์และตระกูลฝ่ายฮองเฮาได้ ทั้งที่นับแต่พระองค์ขึ้นครองราชย์ สกุลหรงและสกุลฉีก็พยายามถอนตัวจากราชสำนักไปกึ่งหนึ่งแล้ว
แต่พระองค์ก็ยังไม่วางพระทัย
พระองค์ต้องการให้สกุลหรงของข้าพินาศย่อยยับ เพื่อเสริมสร้างพระเกียรติยศและรักษาหน้าของพระองค์
พระองค์ทรงเหินห่างจากข้า ไม่เสด็จเข้าวังเจียวฝางอีกเลย
แม้ยังทรงอบรมเฮิง แต่กลับไม่เคยใกล้ชิดกับเฮิงสักครั้ง
โลกนี้ช่างเย็นชาไร้เยื่อใยถึงเพียงนี้ ข้าก็ไม่มีเหตุผลที่จะถอยหนี
หากสกุลเชียว สกุลเจา และอ๋องเค่อเป็นคนดี ข้าก็คงปล่อยวางไปแล้ว
แต่พวกเขากลับมีใจคิดร้าย แอบวางแผนทำเรื่องต่าง ๆ ไว้มากมาย
แผ่นดินต้ายงเพิ่งมั่นคงได้ไม่ง่าย หากล่มสลายจากภายใน ย่อมประคับประคองต่อไปได้ไม่นาน
น่าขันนัก พระองค์เป็นจักรพรรดิมาหลายปี กลับหลงลืมปณิธานแรกเริ่ม เอาแต่คิดรักษาแผ่นดิน ทั้งที่ไม่เคยตรวจสอบเลยว่าคนรอบกายเป็นหมาป่าหรือคนโง่เขลา
อดีตจักรพรรดิแม้ใกล้สิ้นพระชนม์ก็ยังไม่อาจวางพระทัยเรื่องต้ายง แล้วข้าจะยอมมองต้ายงเสื่อมโทรมลงอีกได้อย่างไร
ยิ่งไปกว่านั้น พระองค์คือคนที่ข้าเลือกเอง
หากข้าช่วยต้ายงไว้ไม่ได้ ข้าก็เป็นคนบาปที่ถูกจารึกไว้ในประวัติศาสตร์ไปชั่วกาล
ข้าลอบรวบรวมหลักฐานความผิดของสกุลเชียวและสกุลเจา เตรียมจัดการพวกเขาให้สิ้นซากในคราวเดียว
ข้าเป็นคนอดทนและมีแผนการมาแต่ไหนแต่ไร แต่พวกนางหาเป็นเช่นนั้นไม่
เฮิงของข้าไม่รู้ตั้งแต่เมื่อใด เริ่มไออยู่ทุกวัน จากเดิมที่ร่างกายแข็งแรง กลับต้องดื่มยาอยู่เนือง ๆ