"อาต้ง เจ้านี่..."
หนิวกังที่กำลังง่วนเก็บของเงยหน้าขึ้นตามสัญชาตญาณ
เมื่อเห็นฉินต้งในเครื่องแบบสีดำเหน็บดาบเอวสง่าผ่าเผยก็ยืนตะลึงนิ่งไป
"ลุงหนิว จากนี้ข้าคือพนักงานสืบสวนทางการที่ขึ้นทะเบียนของกรมจับกุมหกประตูแล้ว"
ฉินต้งเอ่ยพลางหมุนตัวอวดชุดให้หนิวกังดู
"อาต้ง... เจ้า เจ้ากลายเป็นทางการได้อย่างไรกะทันหัน?"
หนิวกังสมองว่างเปล่า พูดจาติดขัด
"เมื่อวานบุญหล่นทับทำความชอบเข้า ไม่นึกว่าวันนี้ศาลากลางจะบรรจุเป็นทางการ"
ฉินต้งยิ้มอธิบายสั้นๆ
"ดีๆๆ เจ้าหนูอาต้ง คราวนี้เจ้าได้ดีแล้ว!"
แม้ไม่รู้รายละเอียด แต่หนิวกังรู้ว่าฉินต้งไม่หลอกตน ทั้งตื่นเต้นทั้งปลื้มใจ
"ไม่เพียงเท่านี้ ศาลากลางยังให้รางวัลอีกมาก..."
ฉินต้งหยิบเงินสิบตำลึงที่เตรียมไว้วางตรงหน้าหนิวกัง สีหน้าจริงจังขึ้น "ที่ผ่านมาอาศัยลุงหนิวดูแล ข้ามิอาจมีวันนี้ จึงหวังให้ลุงรับเงินนี้ไว้ ถือเป็นน้ำใจจากข้า"
"เฮ้ยๆๆ อาต้ง นี่หมายความว่าอย่างไร?"
หนิวกังรีบปฏิเสธ
"ลุงหนิว รับไว้เถิด แล้วนี่ก็เป็นสิ่งที่ข้าติดค้างท่านอยู่"