"นี่มัน…สามพี่น้องหู่?"
หอจันทรามายา
เจียงม่อซึ่งสัมผัสถึงความเคลื่อนไหวผิดปกติได้วิ่งออกมาทันที
เมื่อนางเห็นซากม้าสามตัวที่ถูกฟันขาดกลางลำตัวจนเลือดเจิ่งนองถนน สมองของนางพลันตื้อไปชั่วขณะ
นี่มัน ม้าของใครกัน?
กระทั่งพบว่ามีศพคนอยู่รอบๆ ซากม้า และชวนให้รู้สึกคุ้นเคยนางถึงได้สติกลับมา
"อะไรคือสามพี่น้องหู่?"
ฉินต้งที่อยู่ข้างๆ สะบัดคมดาบในมือด้วยจังหวะดุจบุปผากลีบบังค่ายมรรตร ก่อนเก็บดาบเข้ากล่องฝักอย่างคล่องแคล่ว
"พวกเขาคือแขกอาวุโสที่พรรคฉางเล่อทุ่มเงินมหาศาลเชิญมา ตลอดหลายปีในอู๋จวิ้นอาจหาญไร้ผู้ขวางกั้น ไม่คิดว่าวันนี้จะมาตายอยู่ด้วยน้ำมือของท่าน…"
เจียงม่อกัดริมฝีปากเบาๆ สายตาจับจ้องฉินต้งด้วยความตะลึง
เพียงชั่วเวลาแค่ไม่นาน นางยังไม่ทันรู้ว่าเกิดสิ่งใดขึ้น
สามพี่น้องหู่ที่แม้แต่กรมจับกุมหกประตูแห่งอู๋จวิ้นยังหวาดหวั่น กลับถูกเขาสังหารอย่างง่ายดายราวกับปัดธุลี
"เช่นนั้นก็คือ พวกเขาเคยก่อความชั่วร้ายไว้ไม่น้อยในอู๋จวิ้น?"
ฉินต้งเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย
"ถูกต้อง! แต่ทว่าด้วยความเกรงกลัวอิทธิพลอันชั่วร้ายของพรรคฉางเล่อ เหล่าผู้เดือดร้อนต่างไม่กล้าลุกขึ้นมาต่อกร หวาดหวั่นจะถูกพรรคฉางเล่อตามล้างแค้น…"
เจียงม่อมีสีหน้าเจื่อนขื่นในทันใด
ดังว่า ราษฎรไม่ฟ้อง ราชการไม่สอบ
ฝ่ายผู้เดือดร้อนยังไม่ปริปากว่า ผู้ใดจะให้ศาลากลางเข้าไปยุ่งวุ่นวาย?
และสำคัญยิ่งกว่านั้น ศาลากลางจะมีกำลังพอเข้าไปจัดการหรือไม่?
หากจะกล่าวอย่างไม่เกรงใจ
กำลังของกรมจับกุมหกประตูอู๋จวิ้นทั้งหมดรวมกันยังไม่พอให้สามพี่น้องหู่สังหาร ดังนั้นสุดท้ายก็ได้แต่ปล่อยให้เรื่องเงียบหายไป