หมู่ตระกูลป่าฝนตั้งอยู่นอกเมืองอู๋จวิ้น ณ เชิงเขาที่ชื่อว่าชิงฟง
เมื่อฉินต้งนำพาเหล่าพนักงานสืบสวนจำนวนมากมุ่งหน้าไปยังเชิงเขาชิงฟ้าอย่างกองหลวง
เหลือบตามองไปก็เห็นตระกูลงามสง่าหลังหนึ่งตั้งตระหง่านอยู่ท่ามกลางขุนเขาและสายธาร กระเบื้องเขียวกำแพงน้ำเงินอาบกลิ่นอายโบราณ
รอบ ๆ หมู่ตระกูลล้อมด้วยป่าไม้เขียวขจี ราวกับดินแดนไร้โลกา ชวนให้จิตใจรื่นรมย์
เทียบกับความครึกครื้นอึกทึกของใจกลางเมืองอู๋จวิ้นแล้ว
จึงไม่แปลกใจว่าเหตุใดหัวหน้าสำนักมังกรสยบสมุทรจึงนิยมอาศัย ณ ที่แห่งนี้เป็นประจำ
แต่หมู่ตระกูลป่าฝนนั้นล้วนเป็นฐานทัพใหญ่ของสำนักมังกรสยบสมุทร
เพียงบนเขาชิงฟ้ายังมีหอเฝ้ายามคอยเฝาระแวกตั้งไว้โดยเฉพาะ
ฉะนั้นคนภายในหมู่ตระกูลจึงสังหรณ์ใจถึงการมาของฉินต้งและพวกเขาได้ทันที
“มิรู้ว่าหัวหน้าฉินได้เสด็จแวะมาเยือน กระผมมิได้ออกไปรับไกลเป็นการใหญ่ มิทราบว่าหัวหน้าฉินเคลื่อนกำลังพลมามากมายเช่นนี้มีธุระประการใด?”
บนเส้นทางเพียงหนทางเดียวที่มุ่งสู่หมู่ตระกูล
สวีหงไห่ที่ได้รับสัญญาณเตือนล่วงหน้าพาเหล่าองครักษ์หมู่ตระกูลกว่าร้อยชีวิตออกมารับแต่ไกล
“ข้าได้ยินว่าหัวหน้าพรรคของเจ้า เซียวถิงยวิน ถูกลอบสังหารเมื่อคืนนี้ ข้าจึงเดินทางมาเพื่อเรื่องนี้โดยเฉพาะ”
ฉินต้งขี่ม้าอยู่ตอบกลับมาด้วยสีหน้าเฉยชา
“……ขอบพระคุณที่หัวหน้าฉินใส่ใจถึงเพียงนี้ แต่ขอให้กระผมกล้าเผื่อปากสักประเด็น ธุระนี้เป็นความเคียดแค้นส่วนตัวระหว่างสำนักมังกรสยบสมุทรกับพรรคธงเหล็ก ขอให้หัวหน้าฉินยกให้พวกเราจัดการเองเถิด”
สวีหงไห่แต่งกายไว้ทุกข์เครื่องป่านขาว เบ่งเล็บกัดรอยสีหน้าปวดร้าวกล่าวออกมา