"นายท่าน ไม่คิดว่าเขาจะชนะได้จริง ๆ ……"
ในห้องส่วนตัวของโรงเตี๊ยม
สวีหงไห่สีหน้าซับซ้อนเอ่ยกับชายหนุ่มที่นั่งจิบชาอย่างผ่อนคลายอยู่หน้าโต๊ะ
"ประหลาดใจมากหรือ?"
ชายหนุ่มจิบชาหอมกรุ่นในถ้วยอย่างเนิบนาบ ราวกับคาดการณ์ไว้ล่วงหน้าแล้ว
"แน่นอน! เหยียนรั่วอวี้เป็นถึงศิษย์เดินทางของสำนักสำราญหรรษา ระดับพลังก็ถึงขั้นกำเนิดปราณเดิม ในเมื่อเขาเอาชนะเกมนี้ได้ แสดงว่าพลังของเขา……"
พูดมาถึงตรงนี้ สวีหงไห่ที่อารมณ์ค่อนข้างพลุ่งพล่านก็พลันเงียบลงไป
ที่จริงแล้วตลอดมาเขาไม่เคยประเมินฉินต้งต่ำไป
แต่ตอนนี้ถึงได้ค้นพบว่า อีกฝ่ายลึกล้ำเกินกว่าที่ตนจินตนาการไว้มากนัก
เหยียนรั่วอวี้เป็นใคร? และเขาคนนั้นเป็นใคร?
แต่ไฉนคนที่ไร้ชื่อเสียงอย่างหัวหน้านายอำเภอถึงได้เอาชนะศิษย์เดินทางแห่งสำนักสำราญหรรษาได้
จุดที่สำคัญที่สุดคือ
ฉินต้งอายุเท่าไหร่ ส่วนเหยียนรั่วอวี้อายุเท่าไหร่?
แม้ในหมู่ผู้มีพรสวรรค์ก็ยังมีช่องว่าง
ในชั่วขณะที่จิตใจเลื่อนลอย
สวีหงไห่ก็นึกถึงบุคคลหนึ่งขึ้นมาในหัวโดยไม่รู้ตัว
บุคคลที่หนึ่งแห่งทำเนียบฟ้าดินในปัจจุบัน หลี่เสวียนเช่อ
หรือว่าชั่วชีวิตนี้ตนจะได้เห็นหลี่เสวียนเช่อคนที่สอง?
"จะบอกข่าวที่เจ้าไม่รู้ให้อย่างหนึ่ง ตอนที่ฉินต้งสังหารหลี่เทียนโซ่วและรอการจัดการ สุดท้ายหลี่เสวียนเช่อเป็นคนออกหน้าเองเพื่อปกป้องเขา ว่ากันว่าเพียงเพราะคำพูดประโยคหนึ่งของเขา"
ชายหนุ่มรินน้ำชาให้สวีหงไห่อย่างไม่ยี่หระ แล้วค่อย ๆ ดันไปตรงหน้าเขา
"เรียนถามนายท่าน เขาพูดว่าอะไรหรือ?"
สวีหงไห่รับถ้วยชาอย่างเคารพตามสัญชาตญาณ แล้วรีบร้อนถามต่อทันที
"ข้าคือหลี่เสวียนเช่อคนต่อไป"
ชายหนุ่มบอกตรง ๆ โดยไม่อ้อมค้อม