"เจ้าช่างหุนหันพลันแล่นเกินไปแล้ว"
เมื่อรถม้าออกเดินทางอีกครั้งและห่างไกลจากความวุ่นวาย เจียงม่อที่เดินอยู่ข้างหน้าก็นิ่งเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ยปาก
"เพราะตระกูลกู้หรือ?"
ฉินต้งที่อยู่ด้านข้างถามทั้งที่รู้คำตอบดี
ก่อนหน้านี้
ตอนที่เจียงม่อแนะนำกู้หมิงอวี้ นางได้เน้นย้ำภูมิหลังของเขาเป็นพิเศษ
นี่แสดงให้เห็นชัดเจนว่ากำลังบอกเขาว่าอีกฝ่ายหาใช่คนที่ควรไปยั่วยุ
"ใช่แล้ว อู๋จวิ้นมีสี่ตระกูลใหญ่ทรงอิทธิพล ได้แก่ กู้ ลู่ จู และจาง หรือเรียกอีกอย่างว่าสี่ตระกูลแห่งอู๋จวิ้น แม้สี่ตระกูลแห่งอู๋จวิ้นจะเทียบไม่ได้กับห้าตระกูลเจ็ดตระกูลที่เลื่องชื่อทั่วใต้หล้า แต่ในอาณาเขตอู๋จวิ้นนี้ ห้าตระกูลเจ็ดตระกูลกลับเทียบไม่ได้กับคำพูดของสี่ตระกูลนี้..."
เจียงม่อกล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย "และสี่ตระกูลแห่งอู๋จวิ้นนั้นมีตระกูลกู้เป็นผู้นำเสมอมา ครั้งนี้เจ้าทำให้กู้หมิงอวี้ต้องอัปยศอดสูแสนสาหัส ก็เท่ากับเหยียบย่ำหน้าตาของตระกูลกู้อย่างเปิดเผย ต่อไปไม่ว่ากู้หมิงอวี้หรือตระกูลกู้ก็ไม่มีทางยอมปล่อยเรื่องนี้ไปง่ายๆ"
"เช่นนั้นหรือ?"
ฉินต้งยังคงไม่ร้อนใจ "เล่ารายละเอียดเรื่องตระกูลกู้ให้ข้าฟังหน่อยได้หรือไม่?"
"ไม่ต้องพูดถึงอิทธิพลของตระกูลกู้ในทุกด้านของอู๋จวิ้น แค่บรรดาลูกหลานของตระกูลกู้ก็มิอาจมองข้ามได้"
เจียงม่อไม่ปิดบัง กล่าวตรงๆ "เช่นกู้หมิงอวี้ แม้จะไร้ความสามารถ แต่เขากลับมีพี่ชายที่โดดเด่นถึงสามคน พี่ชายคนโตของเขา กู้หมิงซาน และพี่ชายคนรอง กู้หมิงไห่ ต่างก็ติดอันดับที่เจ็ดสิบหกและแปดสิบสองแห่งทำเนียบปฐพีในปัจจุบัน ส่วนพี่ชายคนที่สาม กู้หมิงอวิ๋น ก็ติดอันดับที่สิบแปดแห่งทำเนียบมนุษย์ในปัจจุบัน..."