ไทสันกับลิ่วี่ต่างเป็นคนเหี้ยมที่ปีนออกมาจากกองซากศพ พอได้ยินคำพูดของเดวิด ทั้งคู่ก็เข้าใจเจตนาของหัวหน้าทีมทันที
“กูสู้ตายกับแก!”
สมาชิกระดับกลางอีกสองคนตกใจจนขวัญหนีดีฝ่อ เพิ่งจะคิดกระตุ้นอุปกรณ์ช่วยชีวิตเพื่อต่อต้าน
“ตูม!”
ไทสันซัดหมัดเพลิงระเบิดใส่คนหนึ่งจนไหล่ข้างหนึ่งแหลกละเอียด จากนั้นก็คว้าคอหักร่างนั้นเหมือนหิ้วลูกไก่ แล้วยกขึ้นมา
ส่วนลิ่วี่ก็ยิงหน้าไม้ทะลุลำคอของคนสุดท้าย!
ชั่วพริบตาเดียว เพื่อนร่วมทีมสามคนที่เมื่อครู่ยังต่อสู้เคียงบ่าเคียงไหล่กันก็สิ้นใจคาที่!
“สาดเลือดทั้งหมดลงไป!”
เดวิด ไทสัน และลิ่วี่คว้าศพสามร่างที่ยังอุ่นและเลือดยังพุ่งทะลัก วิ่งไปยังหอคอยกระดูกขาวสะกดวิญญาณที่กำลังจะพัง แล้วเทเลือดที่ทะลักออกจากศพทั้งสามร่างลงบนร่างของบัณฑิตเฒ่าที่อยู่ข้างในจนหมด!
ถึงขั้นที่เพื่อให้กลิ่นคาวเลือดเข้มข้นยิ่งขึ้น ไทสันฉีกร่างทั้งสามออกตรง ๆ แล้วยัดเครื่องในอุ่น ๆ กับเศษเนื้อเข้าไปในเสื้อผ้าและปากของบัณฑิตเฒ่าอย่างแรง!
“ไป! ใช้อุปกรณ์พรางตัว แล้วเข้าไปซ่อนในกระท่อม!”
หลังทำทุกอย่างเสร็จ เดวิดกับพรรคพวกก็ไม่แม้แต่จะเหลียวมอง พวกเขาบีบยันต์พรางลมหายใจและล่องหนในมือพร้อมกัน ร่างทั้งสามพลันเลือนราง ก่อนจะทะยานไม่กี่ครั้งเข้าไปในกระท่อมเก่าครึ่งพังที่อยู่ห่างออกไป 20 เมตร แล้วหมอบตัวแนบมุมกำแพงอย่างแน่นิ่ง!
เพียงชั่ววินาทีหลังจากที่เดวิดกับพรรคพวกซ่อนกลิ่นอายไป
“โฮก!”
ซากศพแห้งของผู้หิวโหยที่กระจายอยู่ทั่วภูเขาพากันกระตุกจมูกพร้อมกัน
พวกมันได้กลิ่นเนื้อหอมฉุยเข้มข้นที่โชยออกมาจากใต้หอคอยกระดูก!
ครืนครั่น!
ซากศพแห้งของผู้หิวโหยที่ดวงตาแดงก่ำเพราะความหิวโหยจำนวนนับไม่ถ้วน พุ่งเข้าใส่หอคอยกระดูกขาวสะกดวิญญาณราวกับกระแสน้ำหลากสีดำที่เขื่อนแตก!