《อารามหรรษาเลือดเนื้อ》 บนเวทีงิ้วผี
“ยังมีพวกหน้าตัวเมียจากประเทศกอลอีก! วัน ๆ เอาแต่ถือแก้วไวน์แดงวางท่าผู้ดี ลับหลังกลับเดินตามตูดประเทศประภาคาร คอยเก็บเศษกระดูกมากิน! ข้าขอสาปแช่งแม่ของแม็กอาเธอร์อีกสักรอบ!”
จ้าวเหมิ่งด่าจนคอแทบเป็นควัน พลางโยนยาคืนหยางเข้าปาก แล้วหอบหายใจเฮือกใหญ่
เหล่าผีด้านล่างเวทียังคงนั่งเรียงแถวอย่างเป็นระเบียบ ไม่ขยับเขยื้อนแม้แต่น้อย
เมื่อเห็นว่าสถานการณ์สงบลงอย่างสิ้นเชิง ไป๋เวยซึ่งประคองเฉินฮ่าวอยู่ก็พอมีเวลาว่างขึ้นมาบ้าง นางก้มลงตรวจดูอาการบาดเจ็บของเพื่อนร่วมทีม
ขณะที่นางพับแขนเสื้อชุดรบของเฉินฮ่าวซึ่งชุ่มโชกไปด้วยเลือดขึ้น เพื่อดูรอยถลอกบนแขนของเขา การเคลื่อนไหวของนางพลันชะงักค้าง
บนด้านในท่อนแขนของเฉินฮ่าว มีตัวเลขนับถอยหลังสีเลือดปรากฏขึ้นมาตั้งแต่เมื่อใดก็ไม่รู้:
【05：48】
【05：47】
“นี่มันอะไรกัน?!”
รูม่านตาของไป๋เวยหดวูบ นางรีบกระชากแขนเสื้อข้างซ้ายของตัวเองขึ้น
เหนือข้อมือของนางก็มีตัวเลขสีเลือดชุดหนึ่งประทับอยู่เช่นกัน และมันกำลังนับถอยหลังไม่หยุด!
“หัวหน้า! พี่จ้าว! รีบดูแขนพวกคุณเร็ว!”
ไป๋เวยยังคงทำปากด่าทอคนด้านล่างเวที ทว่าเปลี่ยนเสียงเตือนพวกเขาอย่างเร่งรีบ
เหยียนเลี่ยที่กำลังด่าอย่างเมามันชะงักไปเมื่อได้ยิน เขาก้มมองแขนซ้ายที่เปื้อนเลือดของตน
ข้างบาดแผลลึกจนเห็นกระดูก ตัวเลขสีเลือด【05：42】กำลังเรืองแสงแดงฉานอย่างประหลาด
ก่อนหน้านี้ทุกคนเอาแต่หนีตายกันสุดชีวิต อีกทั้งหลังกลืนยาคืนหยาง ผิวหนังก็แดงก่ำและร้อนผ่าว จึงไม่มีใครทันสังเกตว่ามีของแบบนี้โผล่ขึ้นมาบนแขนตั้งแต่เมื่อไร!
“บัดซบ นี่มันตัวบ้าอะไรอีกวะ?!”
หัวใจเหยียนเลี่ยกระตุกวูบ อาศัยจังหวะหายใจ เขายกนิ้วชี้มือขวาจิ้มลงบนตัวเลขนับถอยหลังสีเลือดอย่างแรง
ตัวอักษรสีเลือดโปร่งแสงบรรทัดหนึ่งเด้งขึ้นมาต่อหน้าทุกคน:
【กฎสยองขวัญเพิ่มเติม: ความกระหายเลือดเนื้อ!】
【คำอธิบาย: อารามเซนต์แมรีเกลียดชังสันติสุข ทุก ๆ 10 นาที ในรัศมี 200 เมตรรอบทีมผู้เล่น จะต้องมีผีอย่างน้อยหนึ่งตัวตาย】