เวลา 6:46 น. วันที่ 2 ของเกมป่าดงดิบ อากาศแจ่มใส อุณหภูมิภายนอก 32 องศาเซลเซียส
ซือซี่ลืมตาขึ้น
ฟ้ายังไม่สาง ภายในบ้านยังคงมืดสนิท
เมื่อวานตอนหกโมงเย็นไม่มีทั้งยามสนธยาและแสงอาทิตย์ยามเย็น ฟ้ามืดลงในพริบตา ถ้าอย่างนั้นตอนแปดโมงเช้า ฟ้าก็น่าจะสว่างขึ้นทันทีเหมือนกัน ซือซี่ครุ่นคิดไปพลางลุกจากเตียงไปพลาง
เมื่อคืนเธอหลับสบายมาก เพราะอดนอนมาทั้งวันทั้งคืนแล้ว!
เธอรู้ว่าเซฟเฮาส์ในตอนกลางคืนรับประกันความปลอดภัยให้ได้อย่างแน่นอน ต่อให้เป็นคืนแบบนี้ เธอก็ยังนอนหลับได้อย่างสบายใจ
ซือซี่จิบน้ำเล็กน้อยแล้วบ้วนปาก
จากนั้นก็เริ่มเตรียมเสบียงสำหรับออกไปข้างนอกวันนี้
อาศัยแสงสลัวจากหน้าจอเกม เธอหยิบใบชิงอู่มาหนึ่งใบ ใช้ข้าวผัดที่เหลือทำข้าวห่อใบชิงอู่สองห่อ แล้วใส่ไว้ในกระเป๋าเป้ แบบนี้ตอนเที่ยงเธอก็กินข้างนอกได้เลย
ตอนนี้เหลือใบชิงอู่ชิ้นเล็ก ๆ เป็นชิ้นสุดท้าย
ซือซี่คิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนฉีกมันเป็นชิ้นเล็ก ๆ แล้วทำเป็นสลัดใบชิงอู่
เธอไม่ได้กินทันที แต่หยิบขนมปังออกมาจากกระเป๋าเป้อีกแผ่น
ซือซี่ฉีกขนมปังออกเป็นสองซีก แล้วใส่สลัดใบชิงอู่ลงไปตรงกลาง
ผักสีเขียวสดคั่นอยู่ระหว่างขนมปังสีเหลืองทอง น้ำสลัดส่งกลิ่นหอมเค็มชวนกิน
ซือซี่จับขนมปัง เตรียมยกเข้าปาก แต่ปลายนิ้วกลับสั่นดุ๊กดิ๊กขึ้นมา
【หิวจัง... อยากกิน!】
เสียงเด็กหญิงตัวน้อยดังขึ้น จากระบบที่เคยพูดจาเป็นทางการกลายเป็นระบบขี้อ้อน ซือซี่รู้สึกเหมือนตัวเองเลี้ยงลูกอยู่คนหนึ่ง!