ม้าชาดลมอ่อน: “เหรียญใบไม้ม่วง 1 เหรียญ บวกเหรียญใบไม้คราม 60 เหรียญ!”
หวังต้าลี่: “เหรียญใบไม้ม่วง 1 เหรียญ บวกเหรียญใบไม้คราม 61 เหรียญ”
ม้าชาดลมอ่อน: “นี่นายจงใจใช่ไหม?”
หวังต้าลี่: “อย่าคิดมากเลย ฉันแค่เสนอราคาเท่านั้น”
จ้าวเว่ยตงโกรธจนปลายนิ้วสั่น เขาส่งข้อความหาม้าชาดลมอ่อนว่า “รีบหยุดเดี๋ยวนี้ ดูไม่ออกหรือไงว่าเจ้าหมอนั่นจงใจ? ไม่แน่ว่ามันอาจเป็นพวกเดียวกับปาจิวก็ได้!”
สามัคคีคือพลัง: “ได้ยินไหม ฉันบอกให้หยุด!”
ม้าชาดลมอ่อน: “ทั้งชีวิตนี้ฉันเกลียดที่สุดเวลามีคนมาควบคุม!”
สามัคคีคือพลัง: “บ้าไปแล้ว! บ้าจริง ๆ! ก็แค่เหล้าข้าวถ้วยเดียวเอง ถ้าคราวหน้าฉันเปิดได้ จะยกให้แน่นอน! วันนี้พอแค่นี้เถอะ!”
สามัคคีคือพลัง: “เฮ้! ได้ยินไหม พูดอะไรหน่อยสิ!”
ม้าชาดลมอ่อนปิดหน้าต่างสนทนากับสามัคคี แล้วเปิดช่องแชตขึ้นมา
ปาจิวปูลี่ซื่อ: “เหรียญใบไม้ม่วง 1 เหรียญ บวกเหรียญใบไม้คราม 61 เหรียญ! ครั้งที่สอง!”
ม้าชาดลมอ่อน: “เหรียญใบไม้ม่วง 1 เหรียญ บวกเหรียญใบไม้คราม 70 เหรียญ!”
หวังต้าลี่: “เหรียญใบไม้ม่วง 1 เหรียญ บวกเหรียญใบไม้คราม 71 เหรียญ”
ม้าชาดลมอ่อน: “นาย!”
ม้าชาดลมอ่อน: “เหรียญใบไม้ม่วง 1 เหรียญ บวกเหรียญใบไม้คราม 80 เหรียญ!”
หวังต้าลี่: “+81!”
ม้าชาดลมอ่อน: “ยัยเด็กน้อย รอฉันก่อนเถอะ! เหรียญใบไม้ม่วง 2 เหรียญ! มาดูกันว่าเธอจะตามอีกไหม!”
หวังต้าลี่: “สมกับเป็นพี่ม้าของพวกเราจริง ๆ มีฝีมือมาก! ในเมื่อพี่ม้าอยากดื่ม ฉันก็ไม่แย่งของรักของใครแล้ว!”
ซือซี่มองหน้าจออย่างไม่อยากเชื่อ เธอคิดว่าเครื่องดื่ม 6 ถ้วยน่าจะขายได้ราว 6 เหรียญใบไม้ม่วง ไม่นึกเลยว่าจะทำเงินได้มากขนาดนี้!