เกมเอาชีวิตรอด: ฉันมีบ้านปลอดภัยแห่งดอกไม้

ตอนที่ 48 เกมเอาชีวิตรอด: ฉันมีเซฟเฮาส์ดอกไม้

6 นาที· 1.5K คำ

เวลา 5:43 น. ของวันที่ 5 ในเกมป่าดงดิบ ฝนตกหนัก อุณหภูมิภายนอก 13 องศาเซลเซียส

ซือซี่ตื่นจากห้วงนิทรา

เมื่อคืนไม่รู้ว่ากว่าจะหลับก็ปาเข้าไปกี่โมง

ถึงอย่างนั้นเธอกลับไม่รู้สึกเหนื่อยล้าแม้แต่น้อย ร่างกายเต็มไปด้วยพลัง!

เสียงฝนด้านนอกดูเหมือนจะดังขึ้นกว่าเดิม

ซือซี่มองออกไปนอกหน้าต่างตรงปลายเตียง

ด้านนอกยังคงมืดสนิท นอกจากละอองน้ำที่กระเซ็นขึ้นเมื่อเม็ดฝนกระทบกระจกแล้ว ก็ยังมองไม่เห็นอะไรเลย

เธอจ้องหน้าต่างอยู่ครู่หนึ่ง จู่ ๆ ก็รู้สึกเย็นวาบไปตามแผ่นหลัง

แม้จะมองไม่เห็นด้านนอก แต่กลับรู้สึกเหมือนมีบางอย่างกำลังจับจ้องเธออยู่ในหมอก

ความรู้สึกแบบนี้ชวนให้ไม่สบายใจจริง ๆ

วันนี้ต้องลองหาในตลาดแลกเปลี่ยนดูว่ามีใครขายผ้าม่านไหม ถ้าไม่มีก็คงต้องหาผ้ามาขึงแทน ซือซี่คิดในใจ

ซือซี่ถอนสายตากลับ ลุกขึ้นเดินไปยังสวนกระจก

เมื่อผลักประตูสวนกระจกออก ภาพตรงหน้าก็มอบเซอร์ไพรส์แรกของวันให้เธออย่างจัง!

ผ่านไปแค่คืนเดียว เปาเย่อหยูเหลียนไม่เพียงแตกหน่อ แต่ยังสูงถึง 10 เซนติเมตรแล้ว!

โตเร็วกว่าตอนปลูกข้างนอกถึงสองเท่า!

ซือซี่ดีใจมาก จึงเติมปุ๋ยให้ต้นละหนึ่งส่วน

ปุ๋ยหนึ่งส่วนใช้ได้นาน 8 ชั่วโมง ถ้าตอนเที่ยงเธอกลับมาได้ ก็จะเติมปุ๋ยให้พวกต้นไม้ได้อีกครั้ง เท่ากับวันหนึ่งมี 24 ชั่วโมง เธอก็ใช้ปุ๋ยได้สามครั้ง

น่าเสียดายที่เธอกลับมาไม่ได้

ถ้ามีไอเทมที่พากลับเซฟเฮาส์ได้ทันทีคงดี

ซือซี่ปิดประตูสวนกระจกแล้วกลับเข้าบ้าน

เซฟเฮาส์ต้องรอจนถึงกลางวันถึงจะอัปเกรดได้ ตอนนี้เธอนั่งไม่ติดแล้ว!

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป