ซือซี่ใช้แป้งที่เหลือกับเนื้อน่องเขี้ยวเกราะเหล็ก ทำแป้งทอดไส้เนื้อกรอบหอมออกมาอีกชุด
แป้งทอดไส้เนื้อที่เพิ่งยกลงจากกระทะ แป้งชั้นนอกซ้อนกันเป็นชั้น ๆ พองฟู สีเหลืองทองมันวาว แค่แตะเบา ๆ ก็ร่วงกรอบเป็นเศษ
กลิ่นเนื้อหอมผสมกับกลิ่นต้นหอมลอยกรุ่นเข้าจมูก
ซือซี่กลืนน้ำลาย ก่อนเก็บแป้งทอดไส้เนื้อ 20 ชิ้นที่ทำเสร็จแล้วใส่กล่องถนอมความสด
แป้งของเธอหมดเกลี้ยงแล้ว
แป้งมันจากวุ้นน้ำบนเคาน์เตอร์ครัวแห้งด้านนอกแล้ว ซือซี่บีบให้แตกออกมาชิ้นหนึ่ง สัมผัสได้ว่าข้างในยังชื้นอยู่บ้าง
ทิ้งไว้อีกสองวันก็น่าจะใช้ได้แล้ว
ก่อนนอน ซือซี่ตัดสินใจใช้ก้อนอิฐ 10 ก้อนที่มีอยู่ให้หมด
เมื่อครู่มีผู้เล่นคนหนึ่งเปิดได้ลวดทองแดง ซือซี่จึงค้นหาในตลาดแลกเปลี่ยนอีกครั้ง
“ใยหิน ลวดทองแดง ปูนซีเมนต์ พลาสติก...”
ไม่คิดเลยว่าจะเจอคนที่ยอมเอาลวดทองแดงมาแลกก้อนอิฐจริง ๆ
【ลวดทองแดง*5 แลกก้อนอิฐ 20 ก้อน】
ซือซี่ส่งข้อความไปว่า “ฉันมีอิฐแค่ 10 ก้อน ขอแลกลวดทองแดงของคุณนะ”
เดิมทีคิดว่าจะต้องต่อรองราคากันอีกยก แต่ไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะตกลงทันที
ผู้เล่นนิรนาม: “ไม่ปิดบังคุณแล้วกัน ฉันขาดอิฐอีกแค่ 10 ก้อนก็จะอัปเกรดเซฟเฮาส์เป็นระดับ 3 ได้แล้ว ตอนนี้ในบ้านมีแต่น้ำเต็มไปหมด นอนไม่ได้เลย!”
ผู้เล่นนิรนาม: “ทุกคนก็ต้องการอิฐเหมือนกัน ตอนนี้แย่งซื้อแทบไม่ได้แล้ว”
ซือซี่จึงได้ของถูก ใช้อิฐแค่ 10 ก้อนแลกลวดทองแดงมาได้ 5 เส้น
ซือซี่นอนลงบนเตียงอย่างพึงพอใจ