เวลา 5 ทุ่ม ซือซี่ถักหญ้าเส้นเขียวทั้งหมดเป็นเชือกเส้นหนาเรียบร้อยแล้ว
เธอจำได้ว่าเคยเห็นในอินเทอร์เน็ตว่า ช่วงแขนของคนเรามักยาวพอ ๆ กับส่วนสูง
เธอสูง 168 เซนติเมตร ซือซี่ใช้วิธีนี้กะระยะคร่าว ๆ แล้วพบว่าถักเชือกหญ้าเส้นเขียวได้ยาวประมาณ 50 เมตร!
พอให้เธอใช้แล้ว
เตาถ่านที่เธอลงขายในแพลตฟอร์มแลกเปลี่ยน ขายออกไปถึง 52 เตาในพริบตา
ได้เงินทั้งหมดเป็นเหรียญใบไม้ม่วง 1 เหรียญ กับเหรียญใบไม้คราม 4 เหรียญ
แผนเก็บเงินคืบหน้าไปอีกขั้นแล้ว
ก่อนนอน ซือซี่ตั้งใจจะทำเตาถ่านให้เสร็จ พอการซื้อขายเสร็จสิ้น เงินถึงจะเข้ากระเป๋าอย่างแน่นอน
ตอนทำเตียงไม้กับเฟอร์นิเจอร์อื่น ๆ เธอใช้เวลาแค่ไม่กี่วินาทีก็ทำได้หนึ่งชิ้น ไม่คิดเลยว่าเตาถ่านจะช้ากว่ามาก ต้องใช้เวลาถึง 2 นาทีต่อเตา!
ซือซี่ทำเตาถ่านไปพลาง เลื่อนดูช่องแชตไปพลาง
ซีมี่ลู่: “โชคดีที่วันนี้ฉันกลับมาก่อนเวลา เขตของเรามีคนหายไปหลายพันคน ตอนนี้เหลือแค่เจ็ดหมื่นกว่าคนแล้ว”
หนีจากดาวหลาน: “ฮ่า ๆ ในที่สุดเซฟเฮาส์ของฉันก็อัปเกรดเป็นบ้านหินแล้ว น้ำไม่ซึมเข้ามาในบ้านสักที ในที่สุดก็ได้นอนหลับสบายเสียที”
ซีมี่ลู่: “ฉันยอมแพ้แล้ว ช่างมันเถอะ จะรอดก็รอด ตายไปก็ไม่เป็นไร”
ดอกไม้บานรับโชค: “@ซีมี่ลู่ หนูน้อย ทำใจดี ๆ ไว้สิ ป้าอายุ 54 แล้ว กำลังจะเกษียณได้ใช้ชีวิตสบาย ๆ อยู่แล้ว ใครจะไปรู้ว่าจะต้องมาอยู่ในที่แบบนี้ ป้าแก่ ๆ อย่างป้ายังไม่ยอมแพ้เลย หนูจะยอมแพ้แบบนี้ได้ยังไง?”
ซีมี่ลู่: “ฮือ ๆ คุณป้าคะ แต่หนูกลัวมากทุกวันเลย ในบ้านมีแต่น้ำ จะนอนก็ไม่มีที่นอน ทั้งหนาวทั้งหิว! หนูคิดถึงแม่มากเลย! ฮือ ๆ”