หนิงอานหยวนกัดฟันด่าออกมา “ยัยตัวแสบ! จะกลับบ้านเมื่อไรก็ไม่กลับ ดันกลับมาตอนนี้พอดี!”
เธอร้อนใจจนเดินวนไปวนมา ทำเอาหลี่เหมย์หนีกับลู่ชินงุนงง
คนอื่นกลับบ้านแล้วมันเกี่ยวอะไรกับเธอด้วย?
หรือว่าคู่รักออนไลน์ของเธอจะขอพบตัวจริงกับแฟนออนไลน์แล้ว?
หรือว่าเรื่องจะแตกแล้ว?
หน้าจอโทรศัพท์ของหนิงอานหยวนยังสว่างอยู่ ค้างที่หน้าแชตกับจี้กวนซิง
“อานอาน ฉันอยู่หน้าประตูมหาวิทยาลัยเอ ออกมากินข้าวด้วยกันหน่อยสิ”
มีแต่สวรรค์เท่านั้นที่รู้ว่าเมื่อครู่เธอยังอารมณ์ดี อวดกระเป๋าใบใหม่ที่เพิ่งซื้อให้คนอื่นดูอยู่เลย พอได้รับข้อความนี้ในวินาทีถัดมา เธอแทบจะสติแตกขนาดไหน
ในใจเธอเกลียดจี้กวนซิงเข้าไส้
ไอ้คนสารเลว จู่ ๆ ก็โผล่มาที่มหาวิทยาลัยเอโดยไม่บอกไม่กล่าว
ไม่ให้เวลาเธอเตรียมตัวเลยสักนิด
เธอควรทำยังไงดี?
หางตาเหลือบไปเห็นเตียงว่างของตี้จืออิง ความเกลียดชังก็พลุ่งพล่านขึ้นมาในใจอีกระลอก
บอกเหตุผลที่เกลียดเธอไม่ถูกหรอก รู้แค่ว่าเกลียดก็พอ
จี้กวนซิงไม่ได้รับคำตอบอยู่นาน จึงส่งข้อความมาอีกข้อความ
“ฉันเช็กมาแล้ว ช่วงนี้คณะออกแบบไม่มีเรียนหลายวัน เธอว่างใช่ไหม?”
พอเห็นข้อความนี้ หนิงอานหยวนก็โมโหจนแทบจะปาโทรศัพท์ทิ้ง
ให้ตายสิ เขาถึงกับเช็กตารางเรียนของเธอ คราวนี้จะอ้างว่าต้องไปเรียนเพื่อปฏิเสธก็ไม่ได้แล้ว
ก่อนหน้านี้เวลาอยู่ต่อหน้าจี้กวนซิง เธอมักแสดงท่าทีอบอุ่นกระตือรือร้น ราวกับแทบรอไม่ไหวที่จะพบตัวจริงกับแฟนออนไลน์
ถึงขั้นเป็นฝ่ายชวนเขาออกไปเจอกันเองตั้งหลายครั้ง แต่สุดท้ายก็ต้องยกเลิกไปเพราะเขางานยุ่ง