มู่เฉินฟาดมือตบหน้าตัวเองอย่างแรง เพื่อเรียกสติให้แจ่มชัดขึ้น
เขาน่าจะนึกถึงเรื่องนี้ได้ตั้งนานแล้ว
เป็นเพราะโพสต์ในโมเมนต์นั้นกระแทกใจเขาแรงเกินไป จนทำให้ทั้งวันเขามึนงง ไม่กล้าเผชิญหน้า ไม่กล้าสืบสาวให้ลึกซึ้ง
เขายังกลัวว่าตัวเองจะสะเพร่าจำคนผิด แล้วทำร้ายหนิงอานหยวนผู้บริสุทธิ์
ตอนนี้มองย้อนกลับไป เขาช่างโง่จริง ๆ ถูกคนอื่นหลอกแล้วยังเป็นห่วงอีกฝ่ายอยู่ได้
เพื่อนคนหนึ่งคิดเท่าไรก็คิดไม่ตก จึงเอ่ยขึ้นว่า “พวก ฉันมีข้อสงสัยอย่างหนึ่ง”
“ผู้หญิงคนนี้ขโมยรูปสาวสวยประจำคณะมาตั้งนาน ทำไมจู่ ๆ ถึงมาเปิดโปงตัวเองในโมเมนต์ล่ะ? แถมหน้าตาก็เหมือนสาวสวยประจำคณะขนาดนั้น ก่อนหน้านี้ทำไมไม่เคยได้ยินเรื่องนี้เลย?”
“อีกอย่าง ถ้าหน้าตาเธอเป็นแบบนี้จริง ๆ ก็ไม่ได้แย่นี่นา ทำไมต้องขโมยรูปสาวสวยประจำคณะด้วย?”
เพื่อนอีกหลายคนก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน “ที่นายพูดก็มีเหตุผลนะ ทำไมกันล่ะ?”
หน้าตาก็ไม่ได้แย่ ทำไมต้องขโมยรูปคนอื่นไปคบกันออนไลน์ด้วย
เรื่องนี้คงมีแค่มู่เฉินที่ได้สติแล้วเท่านั้นที่เข้าใจเหตุผล
“ฉันเคยเจอเธอครั้งหนึ่ง ตอนนั้นเธอยังไม่ผอมขนาดนี้ จะบอกว่าอ้วนมากก็ไม่ใช่ แต่ก็ไม่ผอมเหมือนกัน”
“ตอนนั้นเธอกับอิ่งอิ่งของฉันหน้าตาไม่เหมือนกันสักนิด”
“น่าเกลียดจะตาย แถมยังชวนให้คนรำคาญอีก”
เพื่อน ๆ พยักหน้า “ถ้านายพูดแบบนี้ ฉันก็เข้าใจแล้วว่าทำไม”
“เมื่อก่อนเธออ้วน แต่ก็ยังโหยหาความรัก เลยขโมยรูปสาวสวยประจำคณะ ต่อมาพอรู้ว่านายคิดว่าสาวสวยประจำคณะเป็นเธอ ก็เปลี่ยนความเสียใจให้เป็นแรงผลักดัน ลดน้ำหนักจนพลิกชีวิตสำเร็จ จากนั้นก็ถึงฉากตบหน้า ส่วนนายก็ไล่ตามง้อเมียจนแทบมอดไหม้ ฮ่า ๆ ๆ”