การประชุมแลกเปลี่ยนยังคงดำเนินต่อไป ซวีฉางโชวครุ่นคิดหาหนทางถอยหนีไปพลาง แบกป้ายขอซื้อน้ำทิพย์ราชันเดินไปมา
ตลอดช่วงเวลานี้ มีญาณหนึ่งจับจ้องมาที่เขาไม่ขาด ซวีฉางโชวรู้ดี ญาณนั้นคือของหยาวจี
สองยามผ่านไป
"ดูท่า น้ำทิพย์ราชันคงไม่ได้ดังใจ"
ซวีฉางโชวรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย เวลานี้ การประชุมแลกเปลี่ยนใกล้จะจบลงแล้ว เริ่มมีบางคนเดินออกไป
ผ่านไปอีกหนึ่งยาม ผู้คนยิ่งเดินออกไปมากขึ้น ผู้ร่วมประชุมเหลืออยู่ไม่ถึงครึ่ง
เวลานี้ หยาวจีและหงวนล้วนยังอยู่ในสถานที่ประชุม คอยชำเลืองมองมาทางเขาอยู่เป็นระยะ
คู่หูของหยาวจีคนนั้น หลังจากจากไปก็ไม่กลับมาอีกเลย ไม่รู้ว่าไปที่ใด
"ไป!"
ซวีฉางโชวอาศัยจังหวะที่หยาวจีเผลอ หยิบยันต์ทะลุกำแพงออกมาหนึ่งแผ่น ทะลุกำแพงออกไปในพริบตา
คราวก่อนก็ใช้วิธีนี้หนีรอดจากการไล่ล่าของผู้บำเพ็ญขั้นสร้างฐานแห่งตระกูลม่อมาได้ ซวีฉางโชวครั้งนี้ก็ใช้กลอุบายเดิม
"ไม่ดีแล้ว ไอ้หนุ่มนั่นหนีไปแล้ว!"
หยาวจีขมวดคิ้ว ดูเหมือนไม่อยากเชื่อ ชายบำเพ็ญขั้นฝึกปราณผู้น้อยคนหนึ่ง จะรอดจากสายตานางไปได้อย่างไร
"เขาสูดดมกำยานห้วงฝันกลางวันของข้าเข้าไป วิ่งหนีไม่รอดหรอก" หงวนล้วนยิ้มกล่าว
"หงวนล้วน เจ้าไปจับตาดูไอ้หนุ่มนั่นไว้ ข้าจัดการเรื่องยุ่งยากให้เรียบร้อยก่อน แล้วจะตามไป!"
"รับทราบ!"
......
หลังจากออกจากการประชุมแลกเปลี่ยน ซวีฉางโชวทั้งทะลุกำแพง ทั้งมุดดิน หนีด้วยความเร็วสูงสุดออกจากตลาดวิญญาณเซียนหมื่น
หลังจากออกมาแล้ว ซวีฉางโชวหยิบยันต์วายุพัดพาที่วิ่งได้ห้าพันลี้ต่อวันออกมาหนึ่งแผ่น ติดลงบนต้นขา รีบมุ่งหน้าไปยังทิศทางของสำนักด้วยความเร็วสูงสุด