"ระเบิด!!!"
เห็นหนังสัตว์ชิ้นหนึ่งลอยมาถึงเหนือหัว เหยา จี ไม่ได้ใส่ใจแม้แต่น้อย ไม่แม้แต่จะกางเกราะป้องกันออก แค่สะบัดมือปัดไปมา ตั้งใจจะปัดหนังสัตว์นิรนามชิ้นนั้นทิ้ง
ใครจะรู้
เกิดเสียงดังสนั่น
เห็นเพียงหนังสัตว์ชิ้นนั้นปริแตกออกมา พลังสายฟ้าสายหนึ่งกระแทกใส่มืออันหนาเตอะของนางอย่างแรง
"โอย!"
เหยา จี เจ็บจนร้องออกมา มองดูให้ละเอียด มือทั้งข้างถูกไฟฟ้าจนดำไหม้
"ไอ้สารเลว ข้าจะฆ่าเจ้า!"
เหยา จี กัดฟันกรอด ด้วยความโกรธแค้น แต่ก็ได้แต่พบกับความเวทนา เพราะถูกสายฟ้าโจมตีทำให้นางหยุดชะงักไปเล็กน้อย ระยะห่างระหว่างนางกับซวีฉางโชวก็ถูกถ่างออกไปเป็นร้อยจั้งทันที
เหยา จี จึงสูดปราณบริสุทธิ์เข้าอย่างแรง ออกไล่ตามอย่างสุดแรงอีกครั้ง
ซวีฉางโชวเห็นดังนั้นก็ตกใจไม่น้อย ยันต์สายฟ้าคำรามหนึ่งแผ่นทำให้หงล่วนกลายเป็นถ่านดำไปแล้ว ไม่คิดว่าเพียงแต่สร้างบาดแผลภายนอกให้เหยา จี ได้เล็กน้อยเท่านั้น ทั้งที่นี่คือไม้ตายที่แข็งแกร่งที่สุดของเขา
ไม่ด้อยไปกว่าผู้บำเพ็ญขั้นสร้างฐานจริงๆ แข็งแกร่งเสียเหลือเกิน
"มาอีก!"
ซวีฉางโชวขยับความคิด ยันต์สายฟ้าคำรามอีกแผ่นก็พุ่งออกไป
ถึงแม้ยันต์สายฟ้าคำรามจะไม่สามารถสร้างความเสียหายใหญ่หลวงให้เหยา จี ได้ แต่ก็สร้างบาดแผลภายนอกได้บ้าง
ตราบใดที่ทำให้เหยา จี ไม่สามารถเข้ามาใกล้ตัวได้ในเวลาอันสั้น พอพลังปราณของนางสูญเสียไปมากเกินไปจนไล่ตามไม่ทัน เขาก็จะปลอดภัยแล้ว
แต่ความคิดของซวีฉางโชวช่างไร้เดียงสาเกินไป ครั้งนี้เหยา จี เตรียมตัวไว้แล้ว กางเกราะป้องกันสีเขียวออกแต่เนิ่นๆ