"เจ้าลูกครึ่งเดนตาย ข้าจะดูซิ ครั้งนี้ใครจะช่วยเจ้าได้อีก!"
เสียงคุ้นหูดังขึ้นมาอย่างกะทันหัน ซวีฉางโชวตกใจสุดขีด รีบหันขวับไปมอง เห็นเพียงแม่เล้าสาวทั้งตัวเปื้อนเลือด ยืนอยู่ห่างจากตนเพียงร้อยจ้าง
เกิดอะไรขึ้น?
เหยา จี้ไม่ใช่ใช้โล่เลือดหนีไปแล้วหรือ?
เหตุใดถึงมาอยู่ข้างหลังตนได้?
หรือว่า...
สีหน้าซวีฉางโชวเปลี่ยนเป็นเคร่งเครียด ในพริบตาเขาก็เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น
หลังจากเขาหนีออกมาจากงานแลกเปลี่ยน ก็ถูกเหยา จี้กับหงลวินจับตาไว้ และบังเอิญ ในเวลานั้นเฉียนหยวนหมิงกับหู่เทียนโยวก็เล็งเป้าไปที่กลุ่มของเหยา จี้พอดี
ดังนั้น เหยา จี้จึงสั่งให้หงลวินไล่ล่าเขา
ตอนที่เขาสังหารหงลวินโต้กลับ หงลวินเคยส่งเสียงจิตไปหาเหยา จี้ เหยา จี้ต้องได้รับเสียงจิตนั้นแน่นอน เพียงแต่ตอนนั้นนางถูกเฉียนหยวนหมิงทั้งสองรั้งตัวไว้ ไม่สามารถแยกตัวออกมาได้ ดังนั้นจึงไม่ได้ไล่ล่าเขา
ระหว่างที่สามีภรรยาเหยา จี้ต่อสู้กับเฉียนหยวนหมิงทั้งสอง บังเอิญเหลือเกินที่เขาบังเอิญมาพบเข้า การพรางตัวของเขาทำได้ดีทีเดียว เฉียนหยวนหมิงกับหู่เทียนโยวไม่พบเขา แต่เหยา จี้กลับพบเข้า
สาเหตุที่เหยา จี้พบเขาได้ ส่วนใหญ่คงเป็นเพราะแป้งหอมที่หงลวินลงไว้บนตัวเขานั่นเอง
ดังนั้น เหยา จี้จึงแสร้งใช้โล่เลือดหนีไป แต่แท้จริงแล้ว อ้อมไปไกล อ้อมมาอยู่ข้างหลังเขา รอจนเฉียนหยวนหมิงกับหู่เทียนโยวเดินไปไกลแล้ว นางถึงปรากฏตัว
"ข้าถามเจ้า หงลวินอยู่ที่ไหน?"
เหยา จี้กัดฟันมองซวีฉางโชว ตอนนี้นางชิงชังเจ้าหมอนี่แทบตาย
