"กลับสำนัก!"
ครานั้น กลุ่มของซวีฉางโชวเริ่มเร่งรีบเดินทางกลับสำนัก
เพราะภารกิจสำเร็จลุล่วง ทุกคนจึงไม่เร่งรีบนัก ค่อยๆ เดินทางไปอย่างสบายอารมณ์
ห้าวันต่อมา พวกเขาจึงมาถึงเชิงเขาหน้าประตู
จากการอยู่ร่วมกันในช่วงเวลานี้ ซวีฉางโชวจึงได้รู้ว่า ที่แท้จางเจิ้งหยวนเป็นคนของยอดไท่อี๋ ส่วนหลิวเฉิงหยวนและเนี่ยหลิงซวงก็มาจากยอดไท่อี๋เช่นกัน
วืด—
แต่ไกล ยานบินลำหนึ่งบินออกมาจากยอดหน้าประตู มุ่งหน้าบินตรงมายังพวกเขาทั้งสี่
เมื่อบินเข้ามาใกล้ ซวีฉางโชวจึงมองเห็นชัดว่า ยานบินลำนี้ค่อนข้างพิเศษ คล้ายกับแผ่นประตูยักษ์แผ่นหนึ่ง บนแผ่นประตูมีคนยืนอยู่รวมสี่คน
ผู้นำเป็นชายชราจมูกแหลม ด้านหลังตามมาด้วยชายวัยกลางคนสามคน
ทั้งสี่คนล้วนมีสีหน้าดุร้าย และระดับพลังล้วนเป็นขั้นฝึกปราณชั้นสิบสอง
"ไม่ดี เป็นเขา!"
"หานเสี่ยวเทียน เขามาทำไม?"
สีหน้าของเนี่ยหลิงซวงและจางเจิ้งหยวนเปลี่ยนไปพร้อมกัน
"ผู้นี้เป็นใคร?"
ซวีฉางโชวถามเบาๆ
"ผู้นี้คือหานเสี่ยวเทียน เป็นนักเลงหัวไม้ชื่อดังแห่งยอดไท่อี๋ มักรังแกผู้มีพลังอ่อนแอกว่าเสมอ" เนี่ยหลิงซวงกดเสียงต่ำ กระซิบบอกซวีฉางโชว
ซวีฉางโชวพยักหน้าเล็กน้อย ถามว่า "ฝีมือผู้นี้เป็นเช่นไร?"
จางเจิ้งหยวนกล่าว "หานเสี่ยวเทียนฝีมือธรรมดา แต่เชี่ยวชาญวิชาลึกลับอย่างหนึ่ง เป็นวิชาประเภทดูดกลืนพลังปราณของผู้อื่นมาใช้ได้ในการประลอง หากต้องประลองกับเขา ต้องระวังเป็นพิเศษ"
"เข้าใจแล้ว!"
ซวีฉางโชวพยักหน้าในใจ วิชาที่จางเจิ้งหยวนกล่าวถึง เป็นวิชาธาตุมืดประเภทหนึ่ง เรียกว่าวิชาดูดกลืนปราณ