กลับมายังเรือนเล็กของตน
ซวีฉางโชวใช้ดาบเหล็กกล้าชั้นดีแบ่งหนังหมาป่าเขียวเขาเดียวในคืนนั้น หนังหมาป่าเขียวเขาเดียวมีขนาดใหญ่กว่าหนังหมาป่าหนังเหลืองมากนัก แบ่งได้ทั้งหมดสามสิบหกผืน
หลังจากตัดเสร็จ ซวีฉางโชวหลับตานั่งสมาธิ เวลาไม่ใช่เวลาน้อยแล้ว เขาวางแผนจะพักผ่อนหนึ่งคืน แล้วค่อยเขียนยันต์ในวันพรุ่งนี้
รุ่งเช้า
ฟ้าเพิ่งสาง ซวีฉางโชวก็ใช้บริการอาหารวิญญาณแต่เช้าตรู่ เตรียมเขียนยันต์
หนังหมาป่าเขียวเขาเดียวสามสิบหกผืน สามารถเขียนยันต์วายุพัดพาได้สามสิบหกแผ่น แต่ซวีฉางโชวไม่ได้ตั้งใจจะใช้เขียนยันต์วายุพัดพาทั้งหมด
นอกจากยันต์วายุพัดพาแล้ว ยังมียันต์วิญญาณสายวายุอีกชนิดหนึ่งที่ใช้งานได้จริง นั่นคือยันต์เหาะเหิน
โดยทั่วไป หากมีทางเลือก ซวีฉางโชวย่อมเลือกยันต์เหาะเหินอย่างแน่นอน อย่างน้อยการเหาะอยู่บนท้องฟ้าก็ย่อมดีกว่าการวิ่งบนพื้นดินมากนัก
แต่การใช้ยันต์เหาะเหินมีข้อเสียที่เป็นอันตรายถึงชีวิต นั่นคือโอ้อาจเกินไป
การขับกระบี่เหาะเป็นสิทธิพิเศษของผู้บำเพ็ญขั้นสร้างฐาน หากตนบินขึ้นบ่อย ๆ แล้วไปสะกิดตาพวกขั้นสร้างฐานเหล่านั้นเข้า พวกเขาไม่พอใจก็อาจสุ่มโจมตีมาได้ แต่ทว่าคงจะแย่เอาการ
แต่ก็มิอาจกล่าวได้ว่าไม่ใช้เลยเด็ดขาด เมื่อเผชิญภัยคุกคามถึงชีวิต การใช้ยันต์เหาะเหินหนีเอาตัวรอด ย่อมดีกว่ายันต์วายุพัดพาเป็นไหน ๆ
ด้วยเหตุนี้ ยันต์เหาะเหินจะได้ใช้บ้าง แต่ไม่มาก เพียงเขียนไว้น้อย ๆ ก็พอ
สำหรับวิธิใช้ยันต์วายุพัดพาและยันต์เหาะเหิน ซวีฉางโชวมีแผนในใจมานานแล้ว
ยันต์ของเขามีมากมาย เขียนเมื่อใดก็ได้ หากออกไปข้างนอก ใช้ยันต์วายุพัดพาทั่วไปในการเดินทาง วันละสามพันลี้ก็เพียงพอแล้ว