สามวันต่อมา
จิตใจของทั้งห้าคนสงบลงแล้ว หลังจากได้รับอนุญาตจากซวีฉางโชว พวกเขาจึงกลืนยาสร้างฐานลงไป
เมื่อเห็นพวกเขากลืนยาสร้างฐานลงไป ซวีฉางโชวจึงเดินออกมาที่ลานบ้าน นั่งขัดสมาธิอยู่กลางลานเพื่อคุ้มกันให้พวกเขา
ระหว่างที่คุ้มกัน ซวีฉางโชวก็นำยาจวี้ชี่ออกมาหลอมกลืน ไม่เป็นการเสียเวลาฝึกฝน
ตามปกติแล้ว การทะลวงสู่ขั้นสร้างฐานต้องใช้เวลาราวสามเดือน สามเดือนสำหรับซวีฉางโชวไม่ใช่เรื่องใหญ่ เขาฝึกฝนทีหนึ่งก็มักปิดด่านเป็นปี ครบหนึ่งปีจึงจะออกมาเดินเล่น
ชั่วพริบตาผ่านไปสิบวัน
สิบวันนี้ ซวีฉางโชวหลอมกลืนยาจวี้ชี่ไปสิบเม็ด ไม่ได้เสียเวลาแม้แต่น้อย
กำลังจะหยิบยาจวี้ชี่อีกเม็ดออกมากลืน ทันใดนั้นก็รู้สึกว่าถุงเก็บของมีความเคลื่อนไหวบางอย่าง
ซวีฉางโชวขยับญาณ รีบมองไปที่ถุงเก็บของ เห็นเซียวเฮยที่หลับอยู่นาน ตาเปิดออกมาโดยไม่รู้ตัวตั้งแต่เมื่อใด
"หืม? เซียวเฮยทะลวงขั้นแล้ว?"
ซวีฉางโชวพบว่าเซียวเฮยผิดไปจากเดิม ไม่เพียงแต่พลังลมปราณแข็งแกร่งขึ้น รูปร่างก็ดูโตขึ้นมาอีกนิด
ขนตามตัวยิ่งเงางามกว่าเดิม
"เซียวเฮย ออกมา"
"ร้อง—"
เซียวเฮยบินออกจากถุงเก็บของ กระพือปีกไม่หยุด ดีใจสุดขีด
"เจ้าค่ะ เจ้าค่ะ ข้าอยากบินออกไป!"
เซียวเฮยเอ่ยอย่างร้อนรน
"ไป!"
ซวีฉางโชวไม่พูดพล่าม กระโดดขึ้นหลังเซียวเฮย แล้วโยนเสี่ยวจินออกมาให้คอยคุ้มกันจูถงโยวและคนอื่น ๆ