หลังจากออกจากตลาดวิญญาณผิงหยาง ซวีฉางโชวเดินทางกลับสำนักอย่างเงียบๆ และแอบกลับมายังสำนักบำเพ็ญของตนเอง
หลังจากเปิดใช้ค่ายกลใหญ่พิทักษ์จวน สิ่งแรกที่ซวีฉางโชวทำคือการตรวจสอบทรัพย์สิน
ตรงหน้าเขามีถุงเก็บของวางอยู่ถึงสี่สิบเอ็ดใบ ถุงเก็บของเหล่านี้คือผลตอบแทนทั้งหมดจากการไปตระกูลไท่ชูครั้งนี้
ในจำนวนนั้นมีสามใบที่เป็นของนักบำเพ็ญขั้นสร้างฐาน เจ้าของถุงเก็บของทั้งสามใบได้แก่ หลวนเฟิ่ง ไป๋เนี่ยนเซียน และไท่ชูเฉวียน
ซวีฉางโชวเริ่มเปิดถุงแบบสุ่ม เริ่มจากพวกที่พลังอ่อนแอก่อน
ซวีฉางโชวหยิบถุงเก็บของของนักบำเพ็ญแซ่อื่นในตระกูลไท่ชูออกมาสิบห้าใบ นักบำเพ็ญแซ่อื่นเหล่านี้ค่อนข้างขัดสน
หินวิญญาณมีเพียงสามห้าก้อน น้อยคนนักที่จะมีเกินสิบก้อน
บางคนถึงขนาดไม่มีอาวุธเทียมสักชิ้นเป็นชิ้นเป็นอัน
ในถุงเก็บของสิบห้าใบมีอาวุธเทียมทั้งหมดเก้าชิ้น หินวิญญาณหกสิบแปดก้อน หินวิญญาณเศษอีกหลายร้อยก้อน
ดูถุงเก็บของนักบำเพ็ญแซ่อื่นในตระกูลไท่ชูครบแล้ว ซวีฉางโชวก็เริ่มดูถุงเก็บของศิษย์สกุลหลักของตระกูลไท่ชู
ศิษย์ตระกูลไท่ชูร่ำรวยกว่านักบำเพ็ญแซ่อื่นอยู่บ้าง แต่ก็พอประมาณ
ถุงเก็บของยี่สิบสามใบ มีอาวุธเทียมสามสิบกว่าชิ้น อุปกรณ์บินแปดชิ้น และอาวุธวิญญาณแบบสายคล้องไหม่อีกหนึ่งชิ้น อาวุธวิญญาณชิ้นนี้เป็นของไท่ชูเสี่ยวเยว่
หินวิญญาณรวมสองพันหกร้อยแปดสิบห้าก้อน หินวิญญาณเศษอีกหลายพันก้อน
ถึงตอนนี้ สำหรับซวีฉางโชว ถุงเก็บของของนักบำเพ็ญขั้นฝึกปราณไม่มีสิ่งใดทำให้เขาตื่นเต้นอีกแล้ว