"ศิษย์น้องซวี เจ้าได้เรือเหาะลำนี้มาจากไหน?"
หลี่หลินเฮ่าอุทานออกมา ราวกับพบสิ่งที่น่าตกใจอย่างยิ่ง
"ที่สำนักเหอหวนมีสตรีนางหนึ่งคิดร้ายต่อข้า ถูกข้าฆ่าทิ้งเสีย เรือเหาะลำนี้ก็เป็นของนาง"
ซวีฉางโชวเอ่ยอย่างเรียบเฉย เขารู้ดีว่าหลี่หลินเฮ่ารู้จักซูเมี่ยวเมี่ยว และเห็นได้ชัดว่าเขาจำเรือเหาะของนางได้
"หรือ? เมื่อใดกัน?" หลี่หลินเฮ่าสีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย แล้วทำเป็นใจเย็นถามขึ้น
ซวีฉางโชวพูดตามสบาย "จำไม่ได้แล้ว อีกอย่างก็หลายปีมาแล้ว"
"อ้อ!"
หลี่หลินเฮ่าพยักหน้าเล็กน้อย แต่ภายในใจกลับเกิดคลื่นยักษ์ถาโถม
ซวีฉางโชวฆ่าซูเมี่ยวเมี่ยวเมื่อหลายปีก่อน และในเวลานั้น เขายังไม่ได้ขั้นสร้างฐานด้วยซ้ำ
นี่มันความหมายอะไร?
ต้องรู้ไว้ว่า หลี่หลินเฮ่ามักถือตัวสูงส่งมาโดยตลอด เหล่าศิษย์รุ่นเยาว์ในสำนัก ไม่มีใครอยู่ในสายตาของเขาเลย มีเพียงซูเมี่ยวเมี่ยวเท่านั้นที่เขายำเกรง ครั้งนั้นเขาร่วมมือกับเอี๊ยงเจี่ยหยวนเข้าต่อกรกับนาง ก็ยังไม่ใช่คู่มือของนาง
สุดท้าย เอี๊ยงเจี่ยหยวนถูกสังหาร ส่วนเขาก็เกือบตายในมือของซูเมี่ยวเมี่ยว
ในสายตาของหลี่หลินเฮ่า ซูเมี่ยวเมี่ยวนับเป็นปีศาจร้ายอันดับหนึ่งโดยแท้ บุคคลที่น่าสะพรึงกลัวถึงเพียงนี้ กลับตายในมือของซวีฉางโชว
ฟังจากน้ำเสียงของซวีฉางโชวแล้ว ราวกับจะจัดการซูเมี่ยวเมี่ยว ไม่ได้ต้องใช้ความพยายามใดๆ เลย
คิดถึงตรงนี้ หลี่หลินเฮ่ามองซวีฉางโชว ความเกรงขามจึงเพิ่มขึ้นมาอีกนัยหนึ่ง
จู่ๆ ก็รู้สึกว่า การที่ตนมองซวีฉางโชวเป็นเพียงศิษย์รับใช้ธรรมดาๆ นั้นช่างน่าขันยิ่ง สหายผู้มาจากลานเกิงจื่อด้วยกันผู้นี้ ต้องเป็นคนโหดเหี้ยมโดยแท้