ยามบ่าย หลังจากกินอาหารวิญญาณเสร็จ
รอจนปราณวิญญาณของซวีฉางโชวฟื้นฟูขึ้นมาบ้าง หยางไป๋เหลาก็พาเขามายังสำนักบำเพ็ญของหลี่เต้าถู
"ศิษย์หยางไป๋เหลา คารวะอาจารย์หลี่"
"ศิษย์ซวีฉางโชว คารวะอาจารย์หลี่"
"พวกเจ้าสองคนมีเรื่องอันใดหรือ?" หลี่เต้าถูขมวดคิ้วเล็กน้อย
หยางไป๋เหลาเอ่ยด้วยความเคารพ "อาจารย์หลี่ ศิษย์น้องซวีเรียนการเขียนยันต์สำเร็จแล้ว ข้าจึงพามาพบท่าน"
หลี่เต้าถูนับนิ้ว "สี่เดือน... อืม ดี ดี"
"ซวีฉางโชว"
"ศิษย์อยู่ขอรับ"
"ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เจ้ารับผิดชอบเขียนยันต์วายุพัดพา วันละห้าแผ่น วันขึ้นหนึ่งค่ำกับวันเพ็ญเป็นวันหยุดพัก ทุกเดือนส่งมอบยันต์วายุพัดพาหนึ่งร้อยสี่สิบแผ่น เงินเดือนเดือนละหนึ่งหินวิญญาณ
หากทำภารกิจไม่สำเร็จตามกำหนด จะถูกลงโทษเป็นสองเท่าของเงินเดือน"
ฮืด~
ฟังคำของหลี่เต้าถูแล้ว ซวีฉางโชวอดสูดลมหายใจเย็นเข้าปอดไม่ได้
ไม่คิดว่าโทษของการทำภารกิจไม่สำเร็จจะหนักถึงเพียงนี้
โทษเป็นสองเท่าของเงินเดือน หมายความว่า ถ้าเขาทำภารกิจไม่สำเร็จ ไม่เพียงไม่ได้เงินเดือน ยังต้องถูกปรับอีกสองหินวิญญาณ
มิน่าล่ะ หยางไป๋เหลาและศิษย์รับใช้บนยอดเขียวหมึกเขียนยันต์กันอย่างเอาชีวิตเข้าแลก
ไม่เอาชีวิตเข้าแลกไม่ได้
ไม่เอาชีวิตเข้าแลกก็อยู่ไม่ได้
"อ้อ ใช่แล้ว ยาสองขวดนี้ข้ายกให้เจ้า จงตั้งใจเขียนยันต์"
หลี่เต้าถูกวาดแขนเสื้อกว้าง ขวดหยกสองขวดลอยมาตรงหน้า
"ขอบพระทัยอาจารย์หลี่ที่เมตตามอบให้"
ซวีฉางโชวรับขวดหยกไว้ด้วยสีหน้าซาบซึ้ง