"นี่มันสัตว์ชนิดไหนกัน?"
มองดูผู้มาเยือนที่ไม่ได้รับเชิญตรงหน้า ซวีฉางโชวรู้สึกฉงนเล็กน้อย
นี่คือลิงสีทอง สูงไม่ถึงหนึ่งฉื่อ ขนสีทองทุกเส้นราวกับเข็มทองคำ สะอาด ใสแวววาว
แม้ตัวจะเล็กกระจ้อยร่อย แต่กลับให้ความรู้สึกองอาจน่าเกรงขาม
ไม่น่าเชื่อที่สุด คือ ซวีฉางโชวกลับไม่รู้จักปีศาจตนนี้ ไม่รู้ว่ามันเป็นสัตว์ชนิดใด
"มนุษย์ ถ้ำนี้ ข้าน้อยถูกตาแล้ว เจ้ารีบไสหัวไปได้แล้ว"
จู่ๆ ลิงสีทองก็ชี้ไปที่ซวีฉางโชว แล้วขู่เขี้ยวยิงฟัน
เจ้าตัวน้อยนี้ตัวไม่ใหญ่ แต่คำขู่ของมันไม่เพียงไม่ทำให้ซวีฉางโชวหวาดกลัว กลับทำให้เขารู้สึกว่ามันตลก น่าขัน
ซวีฉางโชวยิ้มพลางกล่าว "เจ้าตัวน้อย เจ้าต้องการถ้ำของข้ากระนั้นหรือ?"
"ถูกต้อง!" ลิงสีทองพยักหน้า กล่าวอย่างจริงจัง
"โฮ้~"
ลิงสีทองดูจะรับรู้ช้าไปหน่อย ดูเหมือนไม่พอใจที่ซวีฉางโชวเรียกมันว่าตัวน้อย จึงคำรามใส่เขาอย่างโกรธเคือง
ซวีฉางโชวประหลาดใจยิ่งนัก ไม่คิดว่า ลิงสีทองตัวเท่านี้ แต่เสียงคำรามกลับทุ้มต่ำผิดปกติ ราวกับฟ้าร้องอึกทึก
"อยากได้ถ้ำของข้าก็ได้ แต่เจ้าต้องแสดงฝีมือให้ดูบ้าง" ซวีฉางโชวยิ้มบาง มองลิงสีทองด้วยสายตาดูแคลน
"โฮ้~"
ปั้งๆๆ—
ลิงสีทองโกรธจัด ใช้หมัดทั้งสองทุบอกตัวเอง สุดท้ายชี้ไปที่ซวีฉางโชว พลางกล่าวอย่างโกรธเกรี้ยว "เจ้าหนุ่มมนุษย์ วันนี้ข้าจะไม่ทำให้เจ้าฟันหายจนต้องคลานหาฟันตามพื้น ข้าก็จะใช้แซ่ตามเจ้า!"