"พลังหยาง นี่คือพลังหยาง หอมจริง!"
"สบาย พลังหยางนี้ดมแล้วสบายจริง"
"ดี ดี ดี ดีเกินไป!"
วิญญาณเร่ร่อนจำนวนมากขึ้นเรื่อยๆ ต่างได้กลิ่นพลังหยางบนตัวของทั้งสองคน
วิญญาณเร่ร่อนที่ได้กลิ่นพลังหยาง ต่างมีสีหน้าเคลิบเคลิ้ม ค่อยๆ เข้าใกล้ซวีฉางโชวโดยไม่รู้ตัว
ยิ่งเข้าใกล้ กลิ่นของพลังหยางก็ยิ่งเข้มข้น และยิ่งอยากเข้าใกล้มากขึ้น
ขณะนี้ วิญญาณเร่ร่อนหญิงลิ้นยาวนั้น อยู่ห่างจากทั้งสองคนไม่ถึงสองจั้งแล้ว สายตาของนางเริ่มมีความบ้าคลั่งเล็กน้อย หมายตาจะลงมือกับซวีฉางโชวและเยี่ยซานหู
ในเวลาเดียวกัน ในถ้ำหินรอบทิศทาง ยังมีวิญญาณเร่ร่อนหลั่งไหลเข้ามาใกล้เรื่อยๆ
วิญญาณเร่ร่อนนับไม่ถ้วน ก่อตัวเป็นวงล้อมขนาดใหญ่ วงล้อมนั้นหดเข้ามาเรื่อยๆ
วิญญาณเร่ร่อนที่มีสีหน้าดุร้ายน่ากลัวทีละตน ค่อยๆ แห่เข้ามาหาพวกเขา
"ศิษย์น้องซวี ทำอย่างไรดี?"
เยี่ยซานหูขนหัวลุก ในฐานะผู้บำเพ็ญเพียร แม้จะไม่เกรงกลัววิญญาณเร่ร่อน แต่ที่นี่วิญญาณเร่ร่อนมากเกินไปจริงๆ มากจนน่าหวาดกลัว
ซวีฉางโชวและเยี่ยซานหูหันหลังชนกัน ต่างยกโล่ป้องกันขึ้นพร้อมกัน
สีหน้าของซวีฉางโชวผิดปกติอย่างมาก: "ศิษย์พี่เยี่ย ข้าก็คิดไม่ถึงว่าจะมีวิญญาณเร่ร่อนมากมายขนาดนี้ ทางที่ดีในตอนนี้ คงมีเพียงจัดการพวกมันให้สิ้นซาก"
ทันทีที่ซวีฉางโชวพูดจบ วิญญาณเร่ร่อนหญิงลิ้นยาวที่ดวงตาเต็มไปด้วยความบ้าคลั่ง ก็พุ่งตรงเข้าใส่เขาอย่างกะทันหัน
"จงตายซะ!"
ไม่ทันที่วิญญาณเร่ร่อนหญิงลิ้นยาวจะพุ่งถึงตัว ซวีฉางโชวก็ยกมือปล่อยคาถาลูกไฟหนึ่งดอกเข้าใส่
"อ้า——"
วิญญาณเร่ร่อนหญิงลิ้นยาวส่งเสียงร้องด้วยความเจ็บปวด ครึ่งร่างกายลุกไหม้ขึ้น