เช่นนั้น ซูเมี่ยวเมี่ยวต้องโกหกแน่นอน ที่อ้างว่าเอามรดกสามีผู้ล่วงลับมาขาย ล้วนเป็นคำเพ้อเจ้อทั้งสิ้น
อาวุธวิเศษเหล่านี้ เจ้าของเดิมคงถูกซูเมี่ยวเมี่ยวจัดการไปแล้วแน่นอน
ซวีฉางโชวพลันนึกถึงฉากที่ซูเมี่ยวเมี่ยวใช้มนตร์เสน่ห์ยั่วยวนตนเมื่อวันก่อน อดไม่ได้ที่จะขนหัวลุก
โชคดีที่วันนั้นซูเมี่ยวเมี่ยวไม่สำเร็จ มิเช่นนั้นเกรงว่ากระบี่ห้าสีรุ้งของตนวันนี้คงถูกซูเมี่ยวเมี่ยวนำออกมาขายเหมือนกัน
เพื่อนร่วมทีมคนนี้ไม่ธรรมดาเลยจริง ๆ!
โชคดีที่ตนมาพบนางที่นี่ ไม่เช่นนั้นคงไม่มีวันรู้เลยว่านางซ่อนฝีมือไว้ลึกล้ำเพียงนี้
แต่พอนึกทบทวนดี ๆ ซวีฉางโชวก็ทำใจได้
ลองคิดดู ซูเมี่ยวเมี่ยวเป็นเพียงหญิงอ่อนแอคนหนึ่ง หากไร้ฝีมือจริงคงไม่กล้าออกเดินทางเพียงลำพังแน่
อีกอย่าง นางร่วมทีมกับหลี่หลินเฮ่าก่อน แล้วจึงมาร่วมทีมกับตน ย่อมต้องมีจุดประสงค์ของนางเองแน่นอน
เป็นไปได้หรือไม่ว่า ทั้งตนและหลี่หลินเฮ่าต่างเป็นเป้าหมายของซูเมี่ยวเมี่ยว
คิดมาถึงตรงนี้ ซวีฉางโชวก็ไม่อาจนิ่งเฉยได้อีกต่อไป
ซูเมี่ยวเมี่ยวคนนี้ช่างเก่งเรื่องแสดงยิ่งนัก ท่าทีน่าสงสารของนางเมื่อก่อนเกรงว่าล้วนเป็นการแสร้งทำทั้งสิ้น
"ท่านลูกค้า รวมทั้งสิ้นเป็นหินวิญญาณสองร้อยเก้าสิบก้อน ครั้งหน้ามีธุระใดรบกวนอุดหนุนร้านเล็ก ๆ นี้ด้วย"
"ได้เลย"
"เดินทางปลอดภัยนะครับ ท่านลูกค้า!"
เจ้าของร้านยิ้มแย้มเต็มหน้าส่งซูเมี่ยวเมี่ยวออกไป
จากนั้นจึงหันมามองซวีฉางโชว "ท่านนักพรตผู้นี้ ท่านต้องการขายสิ่งใดหรือ?"
"มีอาวุธเทียมสองชิ้น เชิญท่านเจ้าของร้านดู"