ฟู่——
ขณะที่เสี่ยวเฮยดำดิ่งลงมา ซวีฉางโชวก็ชักกระบี่บินออกมา กระบี่บินของเขาลอยอยู่ห่างจากเสี่ยวเฮยไปหนึ่งจั้ง ในเวลานี้ ซวีฉางโชวเพียงควบคุมกระบี่บินไม่ให้ตกลงพื้น เสี่ยวเฮยบินเร็วแค่ไหน กระบี่บินก็เร็วเท่านั้น
ยามที่เสี่ยวเฮยดำดิ่งลงมา คือช่วงที่ความเร็วสูงสุดของมัน อาศัยแรงเฉื่อยและแรงโน้มถ่วง ความเร็วในการดำดิ่งนั้นเกือบเป็นสองเท่าของความเร็วสูงสุดปกติ
หมายความว่า ความเร็วตอนดำดิ่งของมันสามารถไปได้ถึงสองหมื่นลี้ต่อวัน
แน่นอนว่า เพราะตอนดำดิ่งมีแรงขับเคลื่อนและแรงเฉื่อย ความเร็วปกติของเสี่ยวเฮยไม่ถึงขนาดนั้น
ยืนอยู่บนหลังเสี่ยวเฮย ซวีฉางโชวผมปลิวว่อน วินาทีนี้ เขาสัมผัสได้ถึงความเร็วสุดขีดที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
ความเร็วสุดขีดเช่นนี้ ทำให้เขารู้สึกอะดรีนาลีนพลุ่งพล่าน ตื่นเต้นมากยิ่งนัก
นี่คือความเร็วยามล่าเหยื่อของเสี่ยวเฮย นับว่าน่าสะพรึงกลัว
น่าเสียดายที่พลังของเสี่ยวเฮยยังอ่อนเกินไป หากมันแข็งแกร่งกว่านี้สักหน่อย ในขอบเขตบำเพ็ญระดับเสี่ยวอสูรขั้นเหลือง มันต้องเป็นจ้าวราชันอย่างแน่นอน
เบื้องล่าง กวางเซียนห้าสีสัมผัสได้ถึงภัยคุกคาม จึงเริ่มวิ่งหนีอย่างรวดเร็ว
ทว่า ความเร็วในการวิ่งของมันกลับไร้ประโยชน์
เมื่อเทียบกับความเร็วในการดำดิ่งอันน่าสะพรึงกลัวของเสี่ยวเฮย ความเร็วในการเคลื่อนที่ของมันช้าอย่างเห็นได้ชัด
เสี่ยวเฮยเข้าใกล้กวางเซียนห้าสีมากขึ้นเรื่อย ๆ
หนึ่งพันจั้ง
ห้าร้อยจั้ง
สองร้อยจั้ง
หนึ่งร้อยจั้ง
ห้าสิบจั้ง
สิบจั้ง...