ซวีฉางโชวขายยันต์ไปยี่สิบแผ่น การประชุมแลกเปลี่ยนในห้องชั้นบนนี้ก็จบลงอย่างรีบเร่ง
เวลานี้ ผู้คนในห้องชั้นบนอื่นๆ ต่างก็พากันเดินออกไปข้างนอก การประชุมแลกเปลี่ยนที่แท้จริงเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้น
ไม่ว่าจะเป็นชั้นหนึ่งหรือโถงใหญ่ชั้นสอง ล้วนวุ่นวายสับสน
บางคนสิบกว่าคนล้อมโต๊ะตัวหนึ่ง
บางคนถือถุงเก็บของเดินไปเดินมา
บางคนนั่งอยู่บนเก้าอี้ ถือถุงเก็บของรอผู้คนที่เดินผ่านไปมาดู
บางคนถือถุงเก็บของย่อตัวอยู่มุมกำแพง
ยังมีบางคนเอามือไพล่หลัง คอยมองถุงเก็บของของคนอื่นไม่หยุด.
ที่นี่ ถุงเก็บของทั้งหมดที่นำออกมาล้วนเปิดปากถุงไว้
เพราะถูกจำกัดด้วยสถานที่ สิ่งของขนาดใหญ่จำนวนมากจึงไม่สามารถจัดแสดงได้ ต้องวางไว้ในถุงเก็บของให้คนดู
แน่นอน ก็มีคนขายของชิ้นเล็กๆ วางไว้บนโต๊ะโดยตรง
ซวีฉางโชวก็เอาถุงเก็บของของตัวเองออกมา เดินไปพลาง ดูถุงเก็บของของคนอื่นไปพลาง
"ศิษย์พี่หวง ท่านดูเถิด ในถุงเก็บของของคนผู้นั้นมีกระบี่บินธาตุลมเล่มหนึ่ง พอดีกับท่าน"
ฉู่เสี่ยวอวี่เรียกหวงเสวียนฉีเสียงหนึ่ง แล้วชี้ไปที่ชายวัยกลางคนเคราเฟิ้งตรงมุมห้อง
สายตาของซวีฉางโชวและคนอื่นๆ รีบมองไปที่ถุงเก็บของของชายวัยกลางคนคนนั้น ก็เห็นกระบี่บินสีฟ้าครามเล่มหนึ่งจริงๆ
"เฮ้อ——เป็นธาตุลมจริงๆ ด้วย สวมรองเท้าเหล็กหาที่ไหนก็ไม่พบ พอมาได้โดยไม่ต้องออกแรงเลย"
หวงเสวียนฉีดีใจยิ่งนัก
หลี่หลินเฮ่าลดเสียงต่ำลงพูดว่า "ศิษย์น้องหวง ใจเย็นๆ ใจเย็นๆ"
"เข้าใจแล้ว เข้าใจแล้ว!"
หวงเสวียนฉีรีบพยักหน้า เวลานี้ รีบไม่ได้ เดี๋ยวผู้ขายดูออก จะได้ตั้งราคาเกินจริงเอาง่ายๆ