"แน่นอน!"
เมี่ยวเค่อพยักหน้าอย่างไม่ต้องสงสัย: "ที่ไหนจะมีเหมืองหินวิญญาณที่ไม่ต้องหลั่งเลือดเล่า"
"นี้..."
ซวีฉางโชวยิ่งรู้สึกสยองขวัญ ที่แท้การจะได้สิทธิ์ขุดแร่เหมืองหินวิญญาณนั้น โหดร้ายถึงเพียงนี้
"ที่เรียกว่าสองป้องกัน ก็คือฝ่ายป้องกัน สามารถส่งคนสองชุดไปป้องกันเกาะสุ่ยเย่ หากคนชุดแรกที่ไปป้องกันถูกกำจัดหมด ก็จะส่งคนชุดที่สองไปป้องกันเกาะอีก"
"ส่วนฝ่ายโจมตี ทำได้เพียงส่งคนชุดเดียวไปโจมตี หากคนชุดนี้บุกโจมตีล้มเหลว ก็จะสูญเสียสิทธิ์ขุดแร่เหมืองหินวิญญาณ หากสามารถกำจัดผู้ป้องกันได้ ก็จะได้สิทธิ์ขุดแร่เหมืองหินวิญญาณไป นี่คือที่เรียกว่าหนึ่งโจมตี"
พูดมาถึงตอนสุดท้าย เมี่ยวเค่อเหลือบมองซวีฉางโชว: "หากเจ้า สามารถต้านทานการโจมตีสี่ชุดของสี่สำนักเซียนใหญ่ได้ งั้นเจ้าก็ช่วยสำนักเซียนเขียวรักษาเกาะสุ่ยเย่ไว้ได้ สิทธิ์ขุดแร่ของเกาะสุ่ยเย่ก็จะเป็นของสำนักเซียนเขียวเรา เจ้าก็จะได้รับผลประโยชน์สองในสิบของเกาะสุ่ยเย่ รวมถึงน้ำธาตุวิญญาณด้วย"
"ข้า&@#￥!@#￥%&..."
ซวีฉางโชวอยากสบถมาก ฟังคำอธิบายของเมี่ยวเค่อแล้ว เขาก็เข้าใจในที่สุดว่า เหล่งเหมย์คิดวางแผนเล่นงานเขาอย่างไร
ที่แท้ นางก็ใช้เขาเป็นด่านหน้ากัน
ความแยบยลอยู่ที่สองป้องกันหนึ่งโจมตีนี่เอง
ในสายตาของเหล่งเหมย์ การให้เขาซวีฉางโชวไปป้องกันเกาะสุ่ยเย่ ต้องต้านทานการโจมตีสี่ชุดของสี่สำนักเซียนใหญ่ไม่ได้แน่นอน
เขาซวีฉางโชวในฐานะป้องกันชุดที่หนึ่ง ต้องถูกฝ่ายโจมตีจัดการแน่ ถึงตอนนั้นก็ค่อยส่งป้องกันชุดที่สองไปที่เกาะสุ่ยเย่
ส่วนสมาชิกป้องกันชุดที่สอง ไม่ต้องสงสัยเลย ต้องเป็นจางจงชาง
หากป้องกันชุดที่สองไม่ใช่จางจงชาง วันนี้เขาก็คงไม่ร่วมมือกับเหล่งเหมย์แสดงละครหลอกเขาหรอก