หลังจากเข้าสู่หุบเหวลึก ซวีฉางโชวต้องประหลาดใจเป็นอย่างยิ่ง เพราะภายในเหวลึกกลับอบอุ่นผิดปกติ ไม่มีน้ำแข็งหรือหิมะแม้แต่น้อย
อาจเป็นเพราะเหวลึกนั้นลึกเกินไปจนบังลมหนาวที่พัดโชยมา จึงทำให้ที่นี่อบอุ่นเช่นนี้
ไม่นานนัก ทั้งสองก็มาถึงชั้นควันพิษ ตอนอยู่เบื้องบนนั้น คิดว่าควันสีเขียวทั้งหมดคงรวมตัวอยู่ที่ก้นเหว
แต่ความจริงกลับไม่เป็นเช่นนั้น ควันสีเขียวแม้จะจางบาง แต่กลับหนาทึบเป็นอย่างยิ่ง ชั้นควันทั้งหมดหนานับพันฟุต
ภายในควันสีเขียว รอบข้างปรากฏให้เห็นราง ๆ ภายในระยะร้อยหลาสามารถมองเห็นได้ชัดเจน แต่เกินร้อยหลาไปก็เริ่มพร่ามัว
"ศิษย์น้องซวี ควันสีเขียวนี้คือหมอกพิษ มีพิษ หากรู้สึกหน้ามึนงง ให้กินยาแก้พิษหนึ่งเม็ดก็พอ"
หลังจากเข้าสู่ชั้นควันสีเขียว เยี่ยซานหูเริ่มระมัดระวังตัว ท่าทางเตรียมพร้อมรับมืออย่างเต็มที่
"ขอรับ!"
ซวีฉางโชวผงกศีรษะเล็กน้อย แล้วชักกระบี่ห้าสีรุ้งออกมาอย่างคล่องแคล่ว
ตอนที่เขามา เขาได้เตรียมการบ้านไว้มากมาย ย่อมรู้จักควันชนิดนี้เป็นอย่างดี
ควันสีเขียวนี้ แท้จริงแล้วไม่ใช่หมอก หากแต่เป็นฝุ่นละอองลอยเล็ก ๆ จำนวนนับไม่ถ้วนรวมตัวกันก่อตัวเป็นควันสีเขียว
ละอองลอยเล็ก ๆ นี้มีนามว่า ควันชาฉี่ ออกฤทธิ์เป็นพิษเล็กน้อย
เมื่อหายใจเข้าไปจะเข้าสู่ร่างกาย หากสูดเข้าไปน้อยก็ไม่เป็นไร แต่หากสูดเข้าไปมากก็จะรู้สึกหน้ามืดตาลาย
แน่นอนว่า สำหรับผู้บำเพ็ญแล้ว ไม่ใช่เรื่องใหญ่หลวงนัก สามารถกินยาแก้พิษเพื่อถอนพิษ หรือใช้พลังปราณหลอมละลายโดยตรงก็ได้
ต่อให้ไม่หลอมละลาย อย่างมากก็แค่เวียนหัว ไม่ถึงตาย
ควันชาฉี่นี้มิใช่น่ากลัว สิ่งที่น่ากลัวคือแมลงชนิดหนึ่งที่กินควันชาฉี่เป็นอาหาร นามว่า แมลงชาฉี่