การบำเพ็ญเซียนของสามัญชน: เจ้าแห่งยันต์

ตอนที่ 174 ใช้ยาจวี้ชี่

7 นาที· 1.5K คำ

ยามค่ำคืน

ราตรีสงัดเงียบ

ซวีฉางโชวนั่งขัดสมาธิบนเสื่อกก แล้วหยิบยาจวี้ชี่ออกมา

นับตั้งแต่ก้าวเข้าสู่ขั้นสร้างฐาน ซวีฉางโชวยังไม่เคยใช้ยาจวี้ชี่ฝึกบำเพ็ญเลย หากไม่ใช้ยา ระดับพลังของเขาก็แทบไม่ขยับเขยื้อน อยากบรรลุขั้นสร้างฐานขั้นกลาง ไม่ต้องร้อยปีก็ต้องแปดเก้าสิบปี

ด้วยพรสวรรค์ของซวีฉางโชว หากไม่พึ่งยาในการฝึกบำเพ็ญ ชาตินี้ก็ไม่มีทางสร้างฐานได้แม้แต่น้อย ยิ่งไปกว่านั้น ตลอดชีวิตก็ไม่อาจก้าวเข้าสู่ขั้นสร้างฐานขั้นปลายได้เลย

การฝึกบำเพ็ญในขั้นสร้างฐานมีเส้นแบ่งสำคัญอยู่จุดหนึ่ง นั่นคืออายุหนึ่งร้อยปี

ก่อนอายุร้อยปี ถือเป็นวัยทองแห่งการฝึกบำเพ็ญ ช่วงวัยนี้ความเร็วในการฝึกจะค่อนข้างเร็ว หากสามารถฝึกจนระดับพลังถึงขั้นสร้างฐานขั้นสมบูรณ์ได้ก่อนอายุร้อยปี ก็ยังมีโอกาสก่อแก่นทอง

พ้นอายุร้อยปีไปแล้ว โอกาสก็ริบหรี่ลงมาก จนแทบจะพูดได้ว่าไม่มีเลย

ด้วยเหตุนี้ ผู้บำเพ็ญขั้นสร้างฐานหลายคน แม้อายุจะมากแล้ว แต่ส่วนใหญ่ก็ยังอยู่เพียงขั้นสร้างฐานขั้นต้น ถ้าถึงขั้นกลางก็ถือว่าไปได้สวยแล้ว

ยกตัวอย่างหลี่เต้าถู เขาพลาดวัยทองแห่งการฝึกบำเพ็ญไปแล้ว ตอนนี้หลี่เต้าถูอายุเกินสองร้อยปีแล้ว แต่ระดับพลังเพิ่งถึงขั้นสร้างฐานขั้นกลางเท่านั้น

ด้วยสภาพเช่นนี้ อย่าว่าแต่จะก่อแก่นทองเลย แม้แต่จะฝึกถึงขั้นสร้างฐานขั้นปลาย ก็คงเป็นไปไม่ได้แล้ว

ด้วยเหตุนี้ ซวีฉางโชวจึงตั้งเป้าหมายไว้ในใจอย่างเงียบ ๆ ไม่ว่าจะอย่างไรก็ต้องฝึกบำเพ็ญจนถึงขั้นสร้างฐานขั้นสมบูรณ์ให้ได้ก่อนอายุร้อยปี

ตอนนี้เขาอายุยี่สิบเจ็ดปี นั่นหมายความว่าเขามีเวลาเหลือเพียงเจ็ดสิบสองสามปีเท่านั้น

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป