ต่อจากนี้ ไม่ว่าใครจะซื้อของอะไร ต่างก็ให้ซวีฉางโชวช่วยต่อราคาให้ทั้งนั้น
ไม่นานนัก ของที่ทุกคนอยากซื้อก็ซื้อกันได้เกือบครบ ซวีฉางโชวช่วยต่อราคาให้ ทำให้ทุกคนประหยัดเงินไปได้ไม่น้อย
ซวีฉางโชวมัวแต่ช่วยคนอื่นต่อราคา ตัวเองกลับไม่ได้ซื้ออะไร ไม่ได้ขายอะไรเลยสักอย่าง
"เอ๊ะ นั่นมัน..."
สายตาของซวีฉางโชวถูกถุงเก็บของใบหนึ่งดึงดูด ภายในถุงเก็บของใบนั้นมีครกสำริดกับตำสำริดอยู่
ในยุคปัจจุบันนี้ เครื่องสำริดนั้นหายากยิ่ง เครื่องสำริดทั่วไปล้วนเป็นของยุคโบราณกาล บางชิ้นถึงกับเป็นของยุคบรรพกาล
เจ้าของถุงเก็บของใบนี้เป็นหญิงสาววัยประมาณยี่สิบเจ็ดยี่สิบแปดปี โฉมงามสดใส น่าดึงดูดยิ่งนัก เปี่ยมไปด้วยเสน่ห์
ซวีฉางโชวเดินเข้าไป ยิ้มถามว่า "ท่านศิษย์พี่ ครกสำริดของท่าน ข้าขอดูหน่อยได้หรือไม่?"
"ได้สิ!"
หญิงสาวยิ้มหวาน หยิบครกสำริดและตำสำริดขึ้นมาอย่างง่ายดาย
ซวีฉางโชวมองดูครู่หนึ่ง ภายนอกของครกสำริดนั้นขึ้นสนิมเกลื่อนกลาด มีสนิมสีเขียวละเอียดปกคลุม ดูมีร่องรอยของกาลเวลา
แต่ภายในครกสำริด กับตำสำริดกลับไม่มีสนิม กลับเงางามเป็นพิเศษ
และยังมีกลิ่นยาสมุนไพรเข้มข้นโชยออกมาอีกด้วย
"ศิษย์พี่ สิ่งนี้คืออะไร ท่านรู้หรือไม่?" ซวีฉางโชวยิ้มถาม
หญิงสาวส่ายหัว กล่าวว่า "ข้าก็ไม่รู้เหมือนกันว่ามันคืออะไร ของสิ่งนี้อยู่ในบ้านข้ามาหลายร้อยปีแล้ว ใช้มันตำยาเรื่อยมา ถึงแม้ไม่รู้ว่าคืออะไร แต่มีอยู่อย่างหนึ่งที่รับประกันได้คือ ของสิ่งนี้แข็งแกร่งยิ่งนัก แข็งแกร่งยิ่งกว่าเครื่องรางเสียอีก"
ซวีฉางโชวเม้มปาก ขมวดคิ้ว กล่าวว่า "ดูพลาดไปหน่อย นึกว่าเป็นเครื่องรางเสียอีก"