บริเวณรอบนอกของทิวเขาปีศาจเซียน
เยี่ยซานหูถูกปีศาจฝึกฝนสามตัวรุมล้อมโจมตี ในใจคิดขึ้นมาทันที จึงใช้แผ่นหยกเคลื่อนย้าย
ในทันใดนั้น ท้องฟ้าก็สาดแสงขาววาบลงมาอย่างฉับพลัน ตกกระทบตรงตัวของเยี่ยซานหูพอดิบพอดี ร่างของเยี่ยซานหูก็ถูกเคลื่อนย้ายออกไปสู่โลกภายนอกในชั่วพริบตา
"ซวยจริง ๆ"
เยี่ยซานหูรู้สึกเสียดายอยู่บ้าง หากไม่ถูกปีศาจฝึกฝนสามตัวรุมล้อม นางคงไม่ใช้แผ่นหยกเคลื่อนย้ายเป็นแน่
ในระเบียงวิญญาณปีศาจ เพียงแค่ฆ่าปีศาจฝึกฝนสักตัวก็ได้หินวิญญาณถึงพันก้อน นี่เป็นโอกาสร่ำรวยชั้นดี น่าเสียดายจริง ๆ
"ดูสิ มีคนออกมาอีกแล้ว เป็นผู้หญิงด้วย"
"นางเป็นใคร มีใครรู้จักบ้างไหม"
"ดูเหมือนจะเป็นศิษย์พี่เยี่ยซานหูแห่งสำนักเซียนเขียวของเรา"
เมื่อได้ยินเสียงคนพูด เยี่ยซานหูจึงเงยหน้าขึ้นมอง เห็นว่าที่แห่งนี้มีใบหน้าคนหนุ่มสาวอยู่ราวสามสี่สิบคนแล้ว
"มีคนออกมามากขนาดนี้เชียวหรือ"
เยี่ยซานหูรู้สึกประหลาดใจ
เห็นได้ชัดว่า คนเหล่านี้ออกมาก่อนนางเสียอีก
คนที่ออกมาทุกคน ไม่มีข้อยกเว้น ล้วนประสบอันตรายถึงชีวิต จึงเปิดใช้แผ่นหยกเคลื่อนย้าย จนถูกส่งตัวออกมา
เยี่ยซานหูมองไปยังผู้คนรอบตัว ส่วนใหญ่ยังอายุน้อย ล้วนเป็นศิษย์รุ่นใหม่ที่หนึ่งและรุ่นใหม่ที่สองเป็นส่วนมาก ส่วนรุ่นใหม่ที่สามก็มีอยู่บ้าง แต่ค่อนข้างน้อย
เยี่ยซานหูมองเข้าไปในฝูงชน เห็นใบหน้าคุ้นเคยหน้าหนึ่ง คือฉินมู่ชิง
"ศิษย์น้องเยี่ย ทำไมเจ้าถึงออกมาด้วยเล่า?" เมื่อเห็นชัดว่าเป็นเยี่ยซานหู ฉินมู่ชิงก็รีบก้าวเข้าไปทักทาย
"ศิษย์พี่ฉิน ท่านก็ออกมาด้วยหรือ?"