"ควรจะหลอมกระบี่บินให้เสี่ยวจินสักเล่มไหมนะ?"
มองดูเสี่ยวจินที่กำลังรำกระบองทองสัมฤทธิ์อย่างมีลีลา ซวีฉางโชวก็เกิดความคิดขึ้นมา
ความคิดนี้ผุดขึ้นมาแล้วก็หยุดไม่อยู่
ต้องรู้ไว้ว่า ความสามารถในการต่อสู้ของเสี่ยวจินนั้นน่ากลัวยิ่งนัก
เมื่อก่อน ตอนที่ยังไม่ทะลวงขอบเขต ต่อให้ไม่ใช้ศาสตราวุธ เสี่ยวจินก็สามารถสังหารผู้ฝึกฝนขั้นสร้างฐานระยะกลางได้อย่างขาดลอย ต่อให้เป็นผู้ฝึกฝนขั้นสร้างฐานระยะปลาย ก็ยังพอสู้ได้
ตอนนี้ทะลวงสู่ขั้นกลางของปีศาจน้อยขั้นเหลืองแล้ว กำลังยิ่งแข็งแกร่งขึ้น คาดว่าแม้จะเจอผู้ฝึกฝนขั้นสร้างฐานระยะปลาย ก็คงไม่ใช่คู่มือของเสี่ยวจินอย่างแน่นอน
แต่ปัญหาคือ เสี่ยวจินไม่มีอาวุธวิญญาณ ในสถานการณ์แบบนี้ หากต้องประลองวิชากับผู้ฝึกฝนเผ่ามนุษย์ ก็จะเสียเปรียบอย่างมาก
อีกฝ่ายหากใช้ศาสตราวุธวิญญาณ ต่อให้เจอเพียงผู้ฝึกฝนขั้นสร้างฐานระยะกลาง คาดว่าเสี่ยวจินก็คงไม่ใช่คู่ต่อสู้
หากสามารถหลอมกระบี่บินให้เสี่ยวจินได้สักเล่ม ต่อให้ไม่สามารถใช้พลังของกระบี่บินได้เต็มที่ ก็เพียงพอที่จะทำให้พลังการต่อสู้ของเสี่ยวจินพุ่งสูงขึ้นอย่างมาก
แน่นอน เสี่ยวจินมีมือมีเท้า ตามหลักแล้วย่อมสามารถใช้ศาสตราวุธได้ ดังนั้น ซวีฉางโชวจึงเกิดความคิดที่จะหลอมกระบี่บินให้เสี่ยวจิน
หากเป็นเสี่ยวเฮย ต่อให้ยื่นกระบี่ให้มัน มันก็ใช้ไม่เป็น
พูดแล้วก็ทำเลย
"เสี่ยวจิน ตามข้ามา!"
ซวีฉางโชวพาเสี่ยวจินเดินออกไปนอกประตู
ไม่นาน เขาก็พาเสี่ยวจินมายังสำนักบำเพ็ญของไบ้ทงหยวน
"ศิษย์พี่ไป๋อยู่หรือไม่?"
"ใครกัน?"
"คือข้า ศิษย์น้องซวีฉางโชว"