หลังจากส่งเยี่ยซานหูออกไปแล้ว ซวีฉางโชวก็ไปตามหาหยางไป๋เหลา แล้วพากันไปส่งมอบภารกิจด้วยกัน
สำนักบำเพ็ญของหลี่เต้าถู
หลังส่งมอบภารกิจเสร็จ หลี่เต้าถูกวาดสายตามองผู้คนรอบหนึ่ง สุดท้ายสายตาก็หยุดอยู่ที่ซวีฉางโชว
"ฉางโชวอยู่ต่อ พวกเจ้าถอยไปได้"
"พ่ะย่ะค่ะ..."
ผู้คนต่างพากันออกไป เหลือเพียงซวีฉางโชวที่มีสีหน้าฉงน
ไม่เข้าใจว่าทำไมหลี่เต้าถูถึงเลือกให้เขาอยู่ต่อเพียงคนเดียว
"อาจารย์หลี่ ท่านมีคำสั่งอะไรหรือไม่?"
หลี่เต้าถูเอ่ยอย่างสงบนิ่ง "ฉางโชว เจ้าเข้ามาอยู่ในสำนักก็เกือบสิบปีแล้ว ยังไม่เคยออกไปฝึกฝนโลกภายนอกเลยสินะ"
เมื่อระดับพลังถึงขั้นฝึกปราณชั้นเจ็ดแล้ว ศิษย์รับใช้ของสำนักเซียนเขียวก็สามารถยื่นคำขอออกไปฝึกฝนโลกภายนอกได้
เพียงแต่ว่า การฝึกฝนนั้นมีเงื่อนไข สามปีฝึกฝนได้ครั้งหนึ่ง แต่ละครั้งต้องไม่เกินสี่เดือน
โดยทั่วไปแล้ว ศิษย์รับใช้ที่เบื่อหน่ายกับการทำงานประจำ พอมีโอกาสก็จะยื่นคำขอออกไปฝึกฝนโลกภายนอก
แต่ซวีฉางโชวไม่เคยยื่นคำขอ เขากลัวอันตรายภายนอกจึงไม่กล้าออกไป
"พ่ะย่ะค่ะ!"
ซวีฉางโชวพยักหน้า รอคอยคำพูดต่อไปของหลี่เต้าถู
หลี่เต้าถูกล่าวต่อ "ราชสำนักแคว้นต้นหม่อนเพลิงมีบุญคุณกับข้า บัดนี้ราชสำนักแคว้นต้นหม่อนเพลิงมีเด็กหญิงคนหนึ่ง ตื่นรู้รากวิญญาณพิเศษขึ้นมา เรื่องนี้ราชสำนักแคว้นต้นหม่อนเพลิงใช้วิธีลับส่งข่าวมาให้ข้า ภายนอกยังไม่มีผู้ใดล่วงรู้ เจ้าไปที่แคว้นต้นหม่อนเพลิงสักเที่ยว ช่วยข้านำตัวเด็กหญิงคนนั้นกลับมา
เมื่อภารกิจสำเร็จ จะยกเว้นภารกิจสามเดือนให้เจ้า เงินเดือนยังจ่ายตามเดิม อีกทั้งยังมีรางวัลเป็นหินวิญญาณสิบก้อน"