"นี่คือยันต์เหาะเหิน ยันต์เหาะเหินยุคโบราณ"
......
"อะไรนะ ยังมียันต์เหาะเหินอีกหรือ?"
"เป็นยันต์วิญญาณที่บินได้หรือ?"
"โอ้พระเจ้า ช่างเหลือเชื่อยิ่งนัก"
"โลกนี้ยังมียันต์วิญญาณมหัศจรรย์เช่นนี้ด้วยหรือ ช่างเหลือเชื่อยิ่งนัก"
"สมกับเป็นของยุคโบราณจริง ๆ!"
พอได้ยินว่าเป็นยันต์เหาะเหิน ทุกคนต่างไม่อาจสงบนิ่งได้
ส่วนซวีฉางโชวกลับสงบนิ่ง เพราะเขาตรวจสอบได้ตั้งแต่แรกแล้วว่านี่คือยันต์เหาะเหิน และเหมือนกับยันต์เหาะเหินในยันต์หยกสายเลือดของเขาทุกประการ
"ทุกท่านไม่ต้องสงสัย ทางศาลาเซียนหมื่นของเราได้ตรวจสอบแล้ว นี่คือยันต์เหาะเหินยุคโบราณ ความเร็วในการบินหนึ่งวันห้าพันลี้"
เหอสุ่ยซิ่วพูดจาสร้างความตื่นตะลึงไม่หยุดหย่อน
"อะไรนะ? ห้าพันลี้"
"เหลือเชื่อจริง ๆ"
"เร็ว เร็วเหลือเกิน ยันต์วิญญาณยุคโบราณไม่ธรรมดาจริง ๆ"
พอได้ยินว่ายันต์เหาะเหินมีความเร็วหนึ่งวันห้าพันลี้ ทุกคนก็ยิ่งตกตะลึงซ้ำอีกครั้ง
หนึ่งวันห้าพันลี้ นี่คือความเร็วระดับใดกัน?
เร็วกว่าเรือเมฆมังกรม่วงเสียอีก และเทียบเท่าความเร็วของเรือเหาะความเร็วสูงระยะไกล
สำหรับผู้บำเพ็ญระดับล่างแล้ว หากมียันต์เหาะเหินเช่นนี้ไว้ในมือสักใบ ก็เท่ากับมีชีวิตสำรองอีกหนึ่งชีวิต
แม้แต่ผู้ยิ่งใหญ่ขั้นสร้างฐานช่วงต้นที่ขี่กระบี่เหินฟ้า ก็ยังไล่ตามยันต์เหาะเหินใบนี้ไม่ทัน
เหอสุ่ยซิ่วยกคิ้วขึ้นพลางยิ้ม "ข้าเห็นว่ายันต์เหาะเหินใบนี้ คุณค่าที่แท้จริงไม่ได้อยู่ที่การใช้งาน หากแต่อยู่ที่การเก็บสะสม ลองนึกดูสิว่า หากสามารถศึกษาจากยันต์ใบนี้จนเข้าใจวิธีการเขียนยันต์เหาะเหินยุคโบราณได้ นั่นต่างหากคือความคุ้มค่าอย่างแท้จริง"
พอเหอสุ่ยซิ่วพูดจบ ผู้บำเพ็ญจำนวนไม่น้อยต่างพากันกระวนกระวายใจ แม้แต่เหล่าผู้ยิ่งใหญ่ขั้นสร้างฐานในห้องส่วนตัว ก็ล้วนไม่อาจสงบนิ่งได้ทีละคน