เมื่อมองดูตำหนักอันโอ่อ่าตระการตา เยี่ยซานหูเปี่ยมไปด้วยความยินดี กล่าวด้วยความตื่นเต้นว่า "ศิษย์น้องซวี เจ้าดูสิ ตำหนักนี้เปล่งประกายด้วยอาภรณ์และเครื่องประดับ ทั้งยังคงสภาพสมบูรณ์ คงไม่มีใครเคยบุกเข้ามาแน่นอน ข้างในต้องมีของดีอย่างแน่นอน"
"อื้ม!"
ซวีฉางโชวผงกศีรษะเล็กน้อย
ภายนอกดูคล้อยตาม แต่ในใจกลับมีความระแวง
สุสานเซียนแห่งนี้ มีจุดที่น่าสงสัยอยู่หลายประการจริง ๆ
ประการแรก โคมไฟสองดวงหน้าประตูสุสานเซียนยังสว่างอยู่ ตามที่เยี่ยซานหูกล่าว สุสานเซียนแห่งนี้ เป็นสุสานเซียนยุคโบราณ
โคมไฟใดเล่าถึงจะจุดสว่างจากยุคโบราณจนถึงปัจจุบันได้
ประการที่สอง พวกเขาเข้าไปในสุสานเซียนง่ายเกินไป ประตูก็แค่บังไว้เฉย ๆ ไม่มีผนึกบังตา แม้แต่ค่ายกลลวงตาก็ไม่มีแม้แต่ชั้นเดียว
ช่างน่าเหลือเชื่อนัก หากเป็นเช่นนี้ สุสานเซียนแห่งนี้คงไม่รู้ว่ามีคนเหยียบย่ำเข้ามากี่มากมายแล้ว
ประการสุดท้าย ตำหนักอันโอ่อ่าตระการตานี้ ดูใหม่อย่างยิ่ง ไม่มีร่องรอยของกาลเวลาแม้แต่น้อย ไม่เข้ากับสุสานเซียนยุคโบราณเลย
คิดถึงตรงนี้ ในใจของซวีฉางโชว ก็เกิดความระมัดระวังขึ้นบ้าง
"ศิษย์น้องซวี ไป ๆ ๆ รีบเข้าไปข้างในกันเถอะ"
เยี่ยซานหูดึงซวีฉางโชวเข้าไปข้างใน
นางไม่มีความสงสัยต่อสุสานเซียนแห่งนี้แม้แต่น้อย ประการแรก แผนที่สมบัติเป็นสิ่งที่บิดาของนางได้รับมาเมื่อหลายปีก่อน ที่มาของแผนที่สมบัติบริสุทธิ์ชัดเจน ไม่น่ามีปัญหาอะไร
ประการที่สอง เส้นทางที่นางเดิน ก็เป็นเส้นทางตามแผนที่สมบัติเรื่อยมา ทัศนียภาพภายในสุสานเซียนก็ตรงกับที่บรรยายไว้ในแผนที่สมบัติ