เมื่อธงเรียกวิญญาณทั้งสี่หลอมรวมเป็นหนึ่ง ซวีฉางโชวสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่าธงเรียกวิญญาณผืนนี้มีอานุภาพเพิ่มขึ้นมากมาย รู้สึกว่ายิ่งกว่าธงธรรมดาทั่วไป เสียด้วยซ้ำ
"ราชา ท่านอยู่ที่ใด?"
"ฮือ ๆ ๆ ราชาหายไปแล้ว ราชาไม่ต้องการพวกเราแล้ว"
"ราชา ราชา ราชา……"
วิญญาณเร่ร่อนนับหมื่นยังคงโกลาหล วุ่นวาย ตะโกนหาหัวหน้าของพวกตนไปทั่ว
"สงบ!"
หงอี๋เหินขึ้นสู่กลางอากาศ แผ่พลังอานุภาพอันเกรียงไกรออกมา ทำให้วิญญาณเร่ร่อนทั้งหมดเบื้องล่างสงบลงในทันใด
"ท่านหงอี๋ ราชาของพวกเราอยู่ที่ใด?" วิญญาณเร่ร่อนผู้กล้าหนึ่งตนเอ่ยถามขึ้น
หงอี๋กล่าวเสียงดังว่า "ราชาของพวกเจ้าล้วนสลายไปพร้อมสายลมแล้ว"
"อะไรนะ ราชาตายแล้ว เป็นไปได้อย่างไรกัน?"
"ราชาทรงอานุภาพยิ่งนัก จะตายไปได้อย่างไร"
"ข้าไม่เชื่อ ข้าไม่เชื่อ นี่ไม่เป็นความจริง"
……
"สงบ!"
หงอี๋ยังคงแผ่พลังอานุภาพอันเกรียงไกรต่อไป วิญญาณเร่ร่อนเหล่านั้นจึงสงบลงในทันที ต่างก็พากันเก้อเขินมองดูหงอี๋
ในโลกแห่งผู้บำเพ็ญภูตผี ลำดับชั้นนั้นชัดเจนไม่แพ้ที่ใด ปีศาจวิญญาณมีอำนาจกดขี่วิญญาณเร่ร่อนทั่วไปอย่างเด็ดขาด
"พวกเจ้ายินดีติดตามข้าหรือไม่" หงอี๋เอ่ยปากอย่างเรียบเฉย
"พวกเรายินดีติดตามท่านหงอี๋ ไม่สิ ราชา"
"พวกเรายินดีติดตามราชา"
"พวกเรายินดีติดตามราชา……"
วิญญาณเร่ร่อนนับไม่ถ้วนพากันคุกเข่าลงต่อหน้าหงอี๋
ภาพนี้ทำให้ซวีฉางโชวแอบดีใจอย่างสุดขีด
วิญญาณเร่ร่อนติดตามหงอี๋ หงอี๋ติดตามเขา การปราบหงอี๋ได้ก็เท่ากับได้กองทัพวิญญาณเร่ร่อนนับแสนมาไว้ในกำมือ