หานจง?
เขาคือหานจง?
มองดูชายหัวล้านที่เส้นผมถูกความสุขสบายของช่วงเวลาเล้าระทมทำลายไปจนหมดเช่นนี้ ซวีฉางโชวไม่อาจทนจ้องมองได้นาน
ไม่แปลกใจเลยที่ซวีฉางโชวรู้สึกว่าคนผู้นี้ดูคุ้นเคย ที่แท้ก็เป็นคนรู้จักเก่านี่เอง
สามปีที่ยอดจู๋ซิ่ว หานจงและเขาอยู่ในลานใหญ่เดียวกัน เขาย่อมรู้จักหานจงเป็นอย่างดี
แต่ใครจะคิดเล่าว่า ชายหนุ่มผู้เปี่ยมด้วยความทะเยอทะยานในวันวาน จะตกต่ำลงจนมีสภาพเช่นนี้
ต้องรู้ไว้ว่า หานจงดูเหมือนจะอายุน้อยกว่าเขาด้วยซ้ำ เพิ่งจะยี่สิบต้นๆ แต่ตอนนี้กลับดูเหมือนอายุยี่สิบเจ็ดยี่สิบแปด นักบำเพ็ญทั้งหลายต่างอายุยืนยาวกลับเยาว์ ใครกันที่จะแก่ไวได้ถึงเพียงนี้
มีเพียงเหตุผลเดียวเท่านั้นที่อธิบายได้ นั่นคือ หลังจากออกจากยอดจู๋ซิ่ว ชีวิตของหานจงต้องย่ำแย่อย่างหนัก
ซวีฉางโชวยังจำได้ ตอนจัดสรรหน้าที่ เขาถูกส่งไปยังยอดเขียวหมึก ส่วนหานจงถูกส่งไปยังยอดเฟิงตู
ยอดเขียวหมึกเขียนยันต์ ยอดเฟิงตูฝึกฝนศพ
ในเวลานั้นลือกันว่า ยอดเขาทั้งสองนี้เป็นที่ที่แย่ที่สุด
เมื่อเห็นสภาพของหานจง ซวีฉางโชวก็แอบดีใจที่ตนเองเปิดใช้ยันต์หยกสายเลือด ไม่เช่นนั้น ด้วยสภาพแวดล้อมที่โหดร้ายบนยอดเขียวหมึก หากเป็นเขาตอนนี้ ก็คงไม่ดีไปกว่าหานจงเท่าไรนัก
ระดับพลังของหานจงในตอนนี้คือขั้นฝึกปราณชั้นเก้า หากไม่ได้เปิดใช้ยันต์หยกสายเลือด ระดับพลังของซวีฉางโชวจะไปถึงขั้นฝึกปราณชั้นเก้าหรือไม่ก็ยังไม่รู้เลย
"ศิษย์น้องหานจง เป็นเจ้าหรือ?"
ซวีฉางโชวถามอย่างไม่ค่อยแน่ใจนัก