หลายปีมานี้ ยารวมวิญญาณที่ซวีฉางโชวใช้ฝึกบำเพ็ญ ล้วนซื้อจากจวงเซียนที่ยอดผู้ดูแล ดังนั้นเมื่อหงอีพูดถึงยาขุบจิต เขาจึงนึกถึงจวงเซียนเป็นคนแรก
พอเห็นซวีฉางโชวมาถึง จวงเซียนก็ยิ้มรับ "ศิษย์น้องซวี ยารวมวิญญาณของเจ้าหมดอีกแล้วหรือ?"
ทั้งคู่ค้าขายกันบ่อยจนคุ้นเคยกันเป็นอย่างดี
"ไม่ใช่ ยารวมวิญญาณยังเหลืออยู่อีกพอใช้ได้สองสามเดือน ข้ามาหาเจ้าเพื่อหายาอีกชนิดหนึ่ง" ซวีฉางโชวเอ่ย
จวงเซียนยิ้มถาม "ยาอะไร?"
"ยาขุบจิตชั้นสอง มีหรือไม่?"
พอได้ยินดังนั้น จวงเซียนก็ขมวดคิ้วแล้วเอ่ย "ไม่มี"
"ศิษย์น้องซวี ยาขุบจิตแบบนี้ สำนักเราไม่ค่อยได้ปรุงกันนัก ต่อให้ปรุง ก็ปรุงเฉพาะเวลาจำเป็น ไม่มีเก็บสำรองไว้ตามปกติ" จวงเซียนอธิบาย
"เป็นอย่างนี้นี่เอง..."
สีหน้าของซวีฉางโชวดูไม่สู้ดีนัก เห็นท่าทางของหงอีแล้วดูเหมือนจะรีบมาก เขารู้ดีว่าการกดขอบเขตบำเพ็ญไม่ใช่เรื่องง่าย ต้องรีบหายาขุบจิตให้ได้โดยเร็ว
จวงเซียนครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วเอ่ย "ศิษย์น้องซวี เจ้าไปสอบถามที่ยอดตานเซียก่อนเถอะ หากยอดตานเซียก็ไม่มีเช่นกัน ก็ไปที่ตลาดวิญญาณผิงหยาง ที่นั่นต้องหาซื้อยาขุบจิตได้แน่นอน"
ซวีฉางโชวสงสัย "เหตุใดตลาดวิญญาณผิงหยางถึงต้องมียาขุบจิต?"
จวงเซียนลูบหน้าขาวอวบของตนแล้วยิ้ม "ง่ายมาก ตลาดวิญญาณผิงหยางเป็นที่ร่วมกันเปิดระหว่างสำนักเซียนเขียวกับสำนักเหอหวน คนในสำนักเซียนเขียวของเราไม่จำเป็นต้องใช้ยาขุบจิต แต่คนสำนักเหอหวนจำเป็นต้องใช้ไงล่ะ"