"ทำอย่างไรดี? จะเข้าข้างฝ่ายไหน?"
ซวีฉางโชวตกอยู่ในความเงียบ...
หากไท่ซูเฉวียนพ่ายแพ้ เขาต้องเผชิญหน้ากับไป๋เนี่ยนเซียนและหลวนเฟิ่งอย่างแน่นอน
หากไป๋เนี่ยนเซียนและหลวนเฟิ่งพ่ายแพ้ เขาก็ต้องเผชิญหน้ากับไท่ซูเฉวียนและศพปีศาจ
ว่าด้วยกำลังความสามารถ ย่อมเป็นไท่ซูเฉวียนและศพปีศาจที่แข็งแกร่งกว่า แต่ซวีฉางโชวมีไม้ตายที่ใช้ปราบศพปีศาจได้ ดังนั้น ในสถานการณ์เช่นนี้ ซวีฉางโชวจึงยอมเผชิญหน้ากับไท่ซูเฉวียนและศพปีศาจในตอนสุดท้ายมากกว่า
แน่นอน ซวีฉางโชวมิได้เกรงกลัวไป๋เนี่ยนเซียน เพียงแต่ชั่งน้ำหนักข้อดีข้อเสียแล้วเลือกคู่ต่อสู้ที่เหมาะสมที่สุด
ในโลกบำเพ็ญเซียนนี้ เจ้าไม่มีทางรู้ว่าผู้ใดมีไพ่ตายซ่อนอยู่ จะดูเบาคู่ต่อสู้ผู้ใดมิได้
ความระมัดระวังนำพาซึ่งความปลอดภัย คือแนวทางปฏิบัติประจำตัวของซวีฉางโชว
"สหายซวี เจ้ายืนงันอยู่ใย? รีบ รีบ รีบช่วยข้าโจมตีศพปีศาจเร็วเข้า"
เห็นซวีฉางโชวนิ่งนิ่งไปเฉย ๆ หลวนเฟิ่งร้อนใจเป็นยิ่งนัก ร้องขึ้นด้วยความไม่พอใจ
"โอ้ โอ้ โอ้... มาแล้ว ๆ"
ซวีฉางโชวพุ่งเข้าไปอีกครั้ง หยิบพู่กันตัดสินความออกมา ฟาดฟันไปสองสามทีอย่างพิธีการ
การโจมตีของพู่กันตัดสินความ ตกต้องบนตัวศพปีศาจ ราวกับเกาจุดคัน มิอาจสร้างความบาดเจ็บใด ๆ ได้
ตูม——
อีกด้านหนึ่ง ไป๋เนี่ยนเซียนสะบัดมือ งาช้างหักแท่งที่สี่พุ่งออกไป ปักลึกลงไปบนผนึกบังตา
แคร่ก ๆ ๆ——
เสียงผนึกบังตาแตกร้าว ชวนให้ขนหัวลุก ถ้วยยักษ์ห้าสีแตกเป็นรอยราวใยแมงมุม ทั่วทั้งผนึกบังตาเต็มไปด้วยรอยร้าวน้อยใหญ่
เหล่าผู้บำเพ็ญตระกูลไท่ซูที่คอยควบคุมผนึกบังตาต่างสำลักเลือด ไท่ซูเฉวียนใบหน้าซีดเผือด