หือ——
หมอกสีเทา แผ่ขยายออกจากตัวซวีฉางโชวเป็นศูนย์กลาง กระจายตัวไปโดยรอบอย่างรวดเร็ว
ไม่นาน หมอกสีเทาก็แผ่กระจายออกไป
หนึ่งจั้ง
สองจั้ง
ห้าจั้ง
สิบจั้ง
ร้อยจั้ง
หนึ่งลี้
สองลี้
สามลี้
ห้าลี้...
แผ่ขยายไปจนกระทั่งเส้นผ่านศูนย์กลางสิบลี้ จึงหยุดลง
เวลานี้ กลุ่มหมอกยักษ์สูงประมาณร้อยจั้ง เส้นผ่านศูนย์กลางสิบลี้ ได้ห่อหุ้มซวีฉางโชวไว้ภายใน
นี่หมายความว่า ผนึกบังตาหมอกสามสิบหกดาวสวรรค์ ได้จัดวางเสร็จสมบูรณ์
หลังจากจัดวางผนึกบังตาเสร็จ ซวีฉางโชวก็นึกขึ้นได้ ปล่อยนกอินทรีฉีกฟ้าออกมา
หลี่——
เสียงนกอินทรีร้องราวกับฉีกผืนฟ้า ดังก้องไปทั่วเกาะสุ่ยเย่
เสี่ยวเฮยทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า บินออกจากหมอก เหินเวียนวนอยู่บนฟ้าสูงเหนือเกาะสุ่ยเย่
ที่ซวีฉางโชวทำเช่นนี้ ย่อมมีจุดประสงค์ของตัวเอง
เกาะสุ่ยเย่มีอาณาเขตเพียงร้อยลี้ ด้วยสายตาของเสี่ยวเฮย เกาะสุ่ยเย่ทั้งเกาะล้วนอยู่ในสายตาสอดส่องของมัน
เสี่ยวเฮยครองอำนาจทางอากาศ ความเคลื่อนไหวใดๆ บนเกาะสุ่ยเย่ ล้วนหนีไม่พ้นสายตาหูของมัน
ด้วยพลังของเสี่ยวเฮย บินเวียนช้าๆ แม้จะบินทั้งวันก็ไม่รู้สึกเหนื่อย
พันลี้ออกไป
สายตาของจางจงชางและพวก ถูกหมอกบังไว้ มองไม่เห็นว่าซวีฉางโชวกำลังทำอะไร อดรู้สึกไม่พอใจเล็กน้อยไม่ได้
ไม่นาน เสี่ยวเฮยก็ปรากฏขึ้นในสายตาพวกเขา
จางจงชางมองไปที่กล้องส่องทางไกล: "สามศิษย์น้อง พวกเจ้าดู นี่คือนกอินทรีฉีกฟ้า สัตว์เลี้ยงของซวีฉางโชว"