"เห้อ!"
ปีศาจกุยร่างสูงใหญ่สะบัดธงเรียกวิญญาณกลางอากาศ อีกมือหนึ่งชี้ไปที่ซวีฉางโชว พลางตวาดว่า "เจ้าศิษย์มนุษย์ผู้ต่ำต้อย ปู่เฮยอยู่ตรงนี้ รีบยอมจำนนซะดีๆ"
"บัดซบ! ยันต์สายฟ้าคำราม จงไป!"
ซวีฉางโชวขยับจิต ยันต์สายฟ้าคำรามผุดจากชายแขนเสื้อ ฉีกอากาศพุ่งตรงไปยังศีรษะของปีศาจกุยร่างสูงใหญ่ในพริบตา
"แตก!"
ซวีฉางโชวระเบิดยันต์สายฟ้าคำราม
ทว่าสิ่งน่าพิศวงก็บังเกิดขึ้น ปีศาจกุยร่างสูงใหญ่กลับหายวับไปกลางอากาศ แล้วปรากฏตัวอีกครั้งในระยะสิบจั้ง
ยันต์สายฟ้าคำรามระเบิดออก สายฟ้าแลบพล่าน สายฟ้าสีเงินฟาดฟันดุจงูพิษ วิญญาณเร่ร่อนนับร้อยถูกฉีกกระชากเป็นชิ้นๆ
แต่ปีศาจกุยร่างสูงใหญ่กลับไร้รอยขีดข่วนแม้แต่น้อย
ซวีฉางโชวตกใจอย่างยิ่ง รู้ดีว่ายันต์สายฟ้าคำรามคือวิชาที่แข็งแกร่งที่สุดของเขา แม้ผู้ฝึกขั้นสร้างฐานก็ไม่อาจหลบเลี่ยงได้เมื่อใช้ยันต์นี้ต่อสู้
ใครจะคิดว่าปีศาจกุยกลับหลบเลี่ยงการโจมตีของยันต์สายฟ้าคำรามได้
ทว่าซวีฉางโชวครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก็เข้าใจกระจ่าง วิชาปีศาจที่ฝึกฝนถึงขอบเขตวิญญาณเร่ร่อนย่อมมีความเร็วเหนือกว่านักฝึกปราณระดับเดียวกันเป็นอย่างมาก
ปีศาจกุยที่ฝึกถึงขอบเขตนี้เทียบเท่ากับผู้ฝึกขั้นสร้างฐานของมนุษย์
ดังนั้นความเร็วของปีศาจกุยจึงยิ่งเร็วกว่า
เร็วถึงขั้นหลบเลี่ยงได้ในชั่ววินาทีที่สัมผัสได้ว่ายันต์สายฟ้าคำรามกำลังจะระเบิด
"เฮยแก่ เจ้าศิษย์มนุษย์ผู้นี้มีวิชาแกร่งเกินไป รีบเก็บสมุนของเจ้าเสีย อย่าให้พวกนั้นตายเปล่า พวกเราร่วมมือกันจัดการเขา"