ว่อก! ว่อก!
เหนือแผงค่ายกล ธงห้าผืนพุ่งออกมาโดยตรง ลอยอยู่กลางอากาศโอบล้อมสองคนไว้
ธงแต่ละผืนเปล่งแสงสีทองอ่อนๆ หมอกสีเทาเหล่านั้นเมื่อพบแสงทองกลับสลายไปราวกับหิมะต้องตะวันยามเช้า
ไม่นานนัก รอบตัวทั้งสองก็เกิดบริเวณสุญญากาศกว้างหลายสิบจั้งขึ้น
เมื่อพวกเขาเคลื่อนที่ บริเวณสุญญากาศก็เคลื่อนตามไปด้วย
“สุดยอด สมกับเป็นสมบัติของศิษย์พี่ซือถูจริงๆ”
“ฮ่าฮ่า ดีๆ ดี สิ่งนี้พอดีกับค่ายกลหมอกพิเศษ”
พอมองเห็นทิวทัศน์รอบตัวได้หลายสิบจั้ง ทั้งสองก็มีกำลังใจขึ้นมาทันที ก้าวเดินมุ่งหน้าเข้าสู่ใจกลางหมอก
……
“ศิษย์พี่จาง สองคนนั้นเข้าไปแล้ว”
“มีเรื่องสนุกให้ดูแล้ว”
“พวกเขาสู้กับซวีฉางโชวได้หรือไม่?”
“วางใจได้ ซวีฉางโชวไม่ใช่คู่ต่อสู้ของพวกเขาหรอก พวกเจ้าดูสิ ที่ที่พวกเขาเข้าไป หมอกจางลงอย่างเห็นได้ชัด แสดงว่าแผงค่ายกลของพวกเขานั้นพอดีกับค่ายกลหมอกพิเศษ”
เมื่อเห็นทั้งสองเข้าไปในค่ายกลหมอก จางจงชางและพวกที่อยู่ไกลออกไปหลายพันลี้ก็กระวนกระวายอยากลงมือ
……
“จี๊ดๆๆ——”
เบื้องหน้า จู่ๆ ก็มีเสียงประหลาดดังมา
คนของหอเซียนหมื่นสองคนใจสั่นตกใจจนรีบหยุดฝีเท้า
เงยหน้ามอง ก็อดถอนหายใจโล่งอกไม่ได้
เห็นเพียงเนินดินสูงหนึ่งจั้งเบื้องหน้า มีลิงสีทองตัวสูงไม่ถึงสามฉื่อยืนอยู่
เมื่อเห็นชัดว่าลิงสีทองมีระดับพลังขั้นปีศาจขั้นเหลืองช่วงกลาง ทั้งสองไม่เพียงไม่กลัว กลับแสดงอาการละโมบออกมา