"ติดตามเจ้า เจ้าล้อเล่นหรือ?"
ซวีฉางโชวเย้ยหยัน ใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่เชื่อ พลางหยิบยันต์สายฟ้าคำรามออกมาจากอก
ปีศาจแดงรีบโขกศีรษะคำนับแล้วกล่าว "ผู้ยิ่งใหญ่แห่งมนุษย์ผู้บำเพ็ญเพียร ข้ามีความจริงใจ หากท่านเชื่อข้า ข้ายินดีมอบน้ำทิพย์ราชันให้แก่ท่าน"
เมื่อครู่ซวีฉางโชวในภวังค์หลงคิดว่าของเหลวในโลงคือน้ำทิพย์ราชัน ดังนั้นปีศาจแดงจึงรู้ว่าเขาต้องการน้ำทิพย์ราชัน
"เจ้าว่าน้ำทิพย์ราชัน?"
ซวีฉางโชวตื่นเต้นขึ้นมาทันที คิดไม่ถึงว่าปีศาจแดงผู้นี้จะมีน้ำทิพย์ราชันอยู่ในมือ
ปีศาจแดงกล่าวด้วยความนอบน้อม "ผู้น้อยไม่มีน้ำทิพย์ราชันติดตัว แต่ผู้น้อยรู้ว่าที่ไหนมีน้ำทิพย์ราชัน"
"จริงหรือ?"
ซวีฉางโชวนิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่ง ไม่รู้ว่าจะเชื่อคำพูดของปีศาจแดงดีหรือไม่
หุบเหวฝังเซียนทั้งหุบเป็นสุสานเซียนโบราณอันยิ่งใหญ่ หากกล่าวว่ามีน้ำทิพย์ราชันอยู่ในนั้น ซวีฉางโชวเชื่อแน่นอน
แต่เกรงว่าปีศาจแดงผู้นี้จะคิดไม่ซื่อ วางกับดักให้ตนเองอีก แล้วล่อไปยังสถานที่อันตรายยิ่งกว่า จะยุ่งยากเอา
"ข้าจะเชื่อเจ้าได้อย่างไร?" ซวีฉางโชวถามตรง ๆ
ปีศาจแดงกล่าวอย่างเด็ดขาด "ข้าสามารถสาบานต่อมารใจ ขอติดตามท่านชั่วนิจนิรันดร์"
"สาบานต่อมารใจ?"
ซวีฉางโชวได้ยินก็ตกใจ หากปีศาจแดงยินดีสาบานต่อมารใจเช่นนั้น ก็ไม่มีปัญหาอะไร
เพราะไม่ว่ามนุษย์ผู้บำเพ็ญเพียร ปีศาจ หรือวิญญาณเร่ร่อน ล้วนหนีไม่พ้นการตอบสนองของคำสาบานต่อมารใจ