"เห็นหรือไม่ นางคือเทพธิดาหงลวน"
แม่เล้าชี้นิ้วไปยังเรือสำราญลำใหญ่ที่สุดกลางแม่น้ำ บนเรือลำนั้น หญิงสาวรูปร่างอ่อนช้อยคนหนึ่ง สวมชุดขาวบริสุทธิ์ กำลังร่ายรำอย่างงดงามบนดาดฟ้าเรือ
ซวีฉางโชวชำเลืองมอง หญิงสาวผู้นั้นผิวขาวดังหิมะ ใบหน้างดงามสุดพรรณนา เอวบางคอดเพียงกำมือเดียว
สมกับเป็นเทพธิดาหงลวน ช่างเป็นโฉมงามเลิศล้ำแห่งยอกมนุษย์จริงๆ
"ผู้น้อยผู้นี้ ท่านแน่ใจหรือว่าจะขึ้นเรือ?"
"แน่ใจ ข้าต้องการเทพธิดาหงลวน"
"ดี!"
แม่เล้าดีใจเป็นล้นพ้น ตะโกนไปยังกลางแม่น้ำ: "เทพธิดาหงลวน เปิดโต๊ะแล้ว!"
"มาแล้วเจ้าค่ะ!"
สาวใช้สี่คนบนเรือสำราญตอบรับ ค่อยๆ บังคับเรือให้แล่นเข้าหาฝั่งอย่างช้าๆ
เรือสำราญจอดเทียบฝั่งอย่างมั่นคง เทพธิดาหงลวนนำสาวใช้สี่คนเข้ามาต้อนรับ เมื่อเห็นซวีฉางโชวรูปงาม ก็ยิ้มมุมปากอย่างมีเสน่ห์เหลือเกิน
ไม่ต้องพูดถึงเทพธิดาหงลวนเอง แม้แต่สาวใช้สี่คนนี้ ก็ล้วนงดงามน่าหลงใหลเป็นอย่างยิ่ง
ระดับพลังของหงลวนคือขั้นฝึกปราณชั้นสิบสอง ส่วนสาวใช้สี่คนนี้ ล้วนอยู่ในขั้นฝึกปราณชั้นเก้า
ซวีฉางโชวมองระดับพลังของแม่เล้าไม่ทะลุปรุโปร่ง แม่เล้าคนนี้ไม่มีทางเป็นมนุษย์ธรรมดา เขามองระดับพลังของนางไม่ออก ไม่ต้องสงสัยเลย นางต้องเป็นผู้บำเพ็ญขั้นสร้างฐานอย่างแน่นอน
แม่เล้าคนหนึ่งยังเป็นผู้บำเพ็ญขั้นสร้างฐาน จากนี้ก็เห็นได้ว่า หมื่นดอกไม้ต้องเป็นสถานที่เรืองแสงที่เผาผลาญเงินทองเป็นแน่ หากไม่มีผลประโยชน์เพียงพอ ก็ไม่สามารถเชิญผู้บำเพ็ญขั้นสร้างฐานมานั่งประจำการได้