คืนนี้ สองพี่น้องฝาแฝดถูกกระทำจนแทบย่ำแย่
อย่าดูถูกไปว่าไป๋เนี่ยนเซียนอายุสองร้อยกว่าปีแล้ว เรื่องแบบนั้นเขาถนัดนัก หนักหน่วงยิ่งนัก
ซวีฉางโชวกังวลว่าจะเกิดอันตราย จึงใช้ยันต์ติดตามสอดส่องไปทั่ว
ทันใดนั้น ร่างอันงดงามนางหนึ่งก็เดินออกจากลานบ้าน
ซวีฉางโชวขยับความคิด นกกระดาษก็บินตามไป เมื่อเข้าใกล้จึงเห็นชัดว่าเป็นไท่ซูเสี่ยวเหยาที่ออกมา
เวลานี้ ไท่ซูเสี่ยวเหยาสวมเพียงชุดคลุมอาบน้ำตัวเดียว เป็นชุดเดียวกับที่นางสวมยั่วยวนซวีฉางโชวเมื่อวันก่อน
"นางออกมาทำไมกันแน่ ไม่ใช่ว่า..."
ซวีฉางโชวคาดว่าไท่ซูเสี่ยวเหยาคงไปหาเฟิงหลิงจวินเพื่อมอบกาย ไม่น่าจะไปหาไป๋เนี่ยนเซียน
เพราะไป๋เนี่ยนเซียนเป็นชายชราแล้ว ส่วนเฟิงหลิงจวินยังหนุ่มแน่นกว่า
แต่แล้ว เกินความคาดหมายของซวีฉางโชว ไท่ซูเสี่ยวเหยากลับเดินตรงไปยังลานด้านหลัง
"นางไปลานด้านหลังทำไม?"
ซวีฉางโชวถึงกับตะลึง
ต้องรู้ไว้ ลานด้านหลังคือลานที่หก มีแค่ไท่ซูเฉวียนเท่านั้นที่อาศัยอยู่ที่นี่
ยามดึกดื่นเที่ยงคืน ไท่ซูเสี่ยวเหยากลับแต่งกายเช่นนี้ไปหาไท่ซูเฉวียนหรือ?
ไม่น่าเชื่อเอาเสียเลย ต้องรู้ไว้ว่า ไท่ซูเฉวียนคือปู่แท้ๆ ของไท่ซูเสี่ยวเหยา
ซวีฉางโชวเคยได้ยินมาว่า ความสัมพันธ์ระหว่างบุรุษกับสตรีในสำนักเหอหวนระส่ำระสายไม่เป็นชิ้นเป็นอัน ทว่าไม่คิดว่าจะมากขนาดนี้ ถึงกับล้มล้างสามัญสำนึกของซวีฉางโชว
คิดไปคิดมา นกกระดาษกลางอากาศก็ลอยไปยังลานด้านหลังโดยไม่รู้ตัว
นกกระดาษเป็นสิ่งไร้รูปลักษณ์ นอกจากซวีฉางโชวแล้วไม่มีผู้ใดมองเห็นได้ ไท่ซูเสี่ยวเหยาจึงไม่รู้ตัวเลยว่ากำลังถูกแอบมอง
เวลานี้ ที่ประตูลานที่ห้ากับลานที่หก ไม่มีผู้คุ้มกันคอยเฝ้าอยู่แล้ว